چںد هويا گُںمراه کے آشک دےکھن اُهنُوں,
جے چاںدنی هی چھّڈ گای پھےر تےرا کی بنُوں۔
مَےنُوں چھّڈِآ جِهڑا چاهُںدا نهیں سی مَےنُوں,
سّچا پِآر چھّڈ مےرا فرک پاُ تَےنُوں۔
پھُّلاں دا کی مُّل هُںدا سوهنِآں,
جے کھُشبُو هی نا وِّچوں چںگی آاے۔
اُس آشک دا مُّل لّکھ توں کّکھ هُںدا,
جِهڑا ِاّک توں وّدھ نُوں چاهے۔
ِاه اّج دی دُنیآں نا سّچی آشکا,
جھُوٹھا پِآر هواے تاں مِل جااے۔
هیر هوای ِاّتھے کّکھاں دی آشکا,
بِنھ مُںدراں راںجھے نال کھِڑ جااے۔
سّچا پِآر کرن والے رَوںدے وےکھے مَےں,
کِسے سّچے نُوں نا سّچا پِآر مِلے۔
نا مِرزا نا ساهِبا نا راںجھا نا هیر کوای,
سُنّے پاے آشکاں والے ٹِّلے۔
کِ شَےری وی رويا نال روای کلم,
دےکھکے هال مےرا سارے هی رواے تارے۔
کِ چںد هّسے تے چاںدنی روای,
دےکھن والے هّسے پر آشک رواے سارے۔
چںد هويا گُںمراه کے آشک دےکھن اُهنُوں,
جے چاںدنی هی چھّڈ گای پھےر تےرا کی بنُوں۔
شَےری بَےٹھا سوچے بڑا سوهنا لِکھدا تُوں,
جے بےوفا هی چھّڈ گای پھِر تےرا کی بنُوں۔
