چںد تے وااُںدا هُںدا سی هل
ساری دھرت نُوں انّ وںڈدا
تارِآں دی کھےتی کردا
اںبر رَوشن کردا
سوےر سار روز سُورج بندا
کِسے نا کِسے کالے پُورب دا
بول سُراں راگ فڑھ
تکدیراں گںڈھ دےوے
جات نا پات
نا اُه باپُو دی منّدا
چانن دا ونج کردا
سُراں سںگ سماں بنّدا
نا تیر سی نا تلوار
شبد هی سن
ِاّک پَےر چّکدا
دُوسرا کِسے هور ارش تے دھردا
لوا اےنی کِ شبد جگدے
مِّٹھت اےنی کِ
پربت نیوےں هو جان پَےڑاں چ
ساگراں چ دلیل کھور دِںدا
کُفر ڈھهِ پَےںدا پَےریں
تُوں هی ساںبھ رّکھ کهے
پںج 2 دس هزار دے نوٹ
بهُت نے مےرے کھیسے چ ویه رُپاے
مےری دُنیآں دی
سںگت تے پںگت لای
نیات چ جد مّدد جاگے
بھُّکھ دُّکھ در تے کھڑھے هون ترسدے
بھںڈار کدے نهی مُّکدے
ترازُو جے چانن تولن
هوںٹ جے سّچ بولن-
مِهنت دے کول بَےٹھ
هوا جھّل ساهاں دی پّکھی لَے
پسینے کدے بیمار نهیں هُںدے
نںگے پَےراں نُوں بُوٹاں دی نهیں
مںزِلاں دی بھال هُںدی هَے سدا-
مردانِآں چّل مےرے نال
'واز ماریاے کالُو دے گھر
کهِںدے رات آيا هَے سُورج
کِسے بهرِمںڈ توں
کِتے نانک هی نا هووے!!!!
