رُّکھاں دے پرچھاوےں کںبن,
دھرتی ٹھںڈی ٹھار
سِخر دُپهِرے, رات دے پهِرے,
پّتجھڑ جِهی بهار
کُوںجاں دی تھاں اںبراں اُّتے,
گِرجھاں بنّھی ڈار
رُوه دی دھُونی مِرچاں دھُوڑے,
نِّت هونی دی وار
وےلے دی کںدھ هےٹھاں آ گاے,
جیون دے دِن چار
گھاٹے وادھے کھاںدا جاوے,
ِاشکے دا بِاُپار
گھُّٹ گھُّٹ کّچیآں گںڈھاں لاون,
رُّتاں ورگے ےار
پںکھاں باجھ پکھےرُو کھےڈن
'نویاُں نویں بهار'
‘جو آها, سو آها’ لوکا
اںدروں آایاے باهر
