تّتی رےت وی بدن تے پا پا کے,
دِل دی اّگ نُوں نهیں سی بُجھا سکِآ۔
دے کے جوش وی اُبلدی دےگ اںدر,
نا اُه آپنا جوش مِٹا سکِآ۔
کر کے لوه نُوں لال اںگار واںگُوں,
سیتل هِردا نا زرا گرما سکِآ۔
باکی رِها بچِآ نا تیر کوای,
جِهڑا تیر نهیں سی اُه چلا سکِآ۔
کیتے لّکھاں هی زالم نے زُلم بھاوںے,
پر نا آپنی این منا سکِآ۔
اَےپر جبر تے سبر دی جںگ اںدر,
چںدُو زرا وی فتهِ نا پا سکِآ۔
کدم چُّکِآ سی جِهڑا مگرُوریآں دا,
اُهنُوں اّگے هی اّگے ودھاوںدا رِها۔
هو کے مست هکُومت دے نشے اںدر,
هُکم نوےں توں نوےں سُناوںدا رِها۔
جوت بُّجھ گای سی بھاوےں آتما دی,
پر اُه دِل دی اّگ بھڑکاوںدا رِها۔
بںدا بھُّل کے آپنی بںدگی نُوں,
وَےر نال بھگوان دے پاوںدا رِها۔
تّک کے تور اُهدے اُهدی نُوںه بدلی,
اُه نا آپنا رںگ وٹا سکِآ۔
اَےپر جبر تے سبر دی جںگ اںدر,
چںدُو زرا وی فتهِ نا پا سکِآ۔
ساگر شاںت دا رِها اڈول اَےدھر,
اَودھر اّگ نے بھاںبڑ مچااے هواے سن۔
بےڑی شهُ وِّچ تردی سی ِاس پاسے,
اَودھر لهِراں تُوفان اُٹھااے هواے سن۔
بھانا مِّٹھا سی اَےدھر منايا جاںدا,
هُکم کھُدی نے اُّدھر چڑھااے هواے سن۔
اَےدھر مَوت وی هّسدی سی امر هو کے,
هاسے جیون دے اَودھر جھُلسااے هواے سن۔
نشتر چوبھ کے رِسدے چھالِآں تے,
اُه نا جِگر دا چھےد مِٹا سکِآ۔
اَےپر جبر تے سبر دی جںگ اںدر,
چںدُو زرا وی فتهِ نا پا سکِآ۔
جھُلسے هواے سِر تے رےت پاای,
بھاوےں پانی نُوں اّگ وی لا دِّتی۔
رِسدے زکھماں تے چھِڑک کے لُون پاپی,
بھاوےں زکھماں دی چیس ودھا دِّتی۔
آپنی این منوااُن دے لای بھاوےں,
کلا نویں توں نویں جگا دِّتی۔
پردے کهِراں دے پا کے مُوںه اُّتے,
سوهنی سُورت وی بھاوےں چھُپا دِّتی۔
ارجن گُرُو دی بےڑی "تُوپھان" اںدر,
پاپی کدے وی نا ڈگمگا سکِآ۔
اَےپر جبر تے سبر دی جںگ اںدر,
چںدُو زرا وی نا فتهِ پا سکِآ۔
