چنّا تےری چاننی دی لّپ کُ اُدھاری دے دے
باپُو دِآں راهاں چ وِچھااُن نُوں
مّسِآ دی رات جهے کّٹے دِن کالے
مےری جھولی چ سوےر سُوهی پااُن نُوں
پَونے سُن موڑ دے نی تےرے وِچ گھُل گای سی
مےهنتی دے مُڑھکے دی باشنا
چمےلی دِآں پھُّلاں وِچوں آاُن جو سُگںدھیآں
اُه وی اَوهدے مُوهرے کُجھ کھاس نا
کھِڑیاے کپاهے تےرے مُکھڑے دا نُور لاهاں
جُّتی اَوهدے پَےراں دی بنااُن نُوں
جےٹھ هاڑ دے مهینے وِچ مِنّتاں ای سُورجا اَواے
هاڑا ای اَوهدا پِںڈ نا تپاایں وے
پوه ماگھ وِچ کِرناں دا کرکے شِںگار
اَوهدے وےهڑے والا راه تُوں وِکھاایں وے
پّکیاے نی کنکے تُوں رںگ پا دے جھولی
اَوهدے سِر والا تاز رںگااُن نُوں
ٹاهلیاے تے نِںمے تُوں وی دے دایں دُواںواں
تےرا مےرے واںگُو رّکھِآ خِآل نی
مِّٹیاے نی چِّت کرے پالاں گلوکڑی
تُوں رهی سدا اَوهدے نال نال نی
'امن چاهل' لفزاں دا کرے دھنّواد
جِهناں ساتھ دِّتا سِپھت لِکھااُن نُوں
مّسِآ دی رات جهے کّٹے دِن کالے
مےری جھولی 'چ سوےر سُوهی پااُن نُوں
چنّا تےری چاننی دی ....
