چڑھِآ چےتر لگراں پھُّٹیآں,
پر نا هاسے پھُّٹے۔
من دی رُّت نُوں تن دے سوکے,
اّکھیاَوں کاسے پھُّٹے۔
بھُّکھی رُوه دی کُّکھوں وهِسی,
بھُّکھے پِآسے پھُّٹے۔
تاهیاَوں ساڈے وِهڑے پھُّٹے,
جو اکواسے پھُّٹے۔
چڑھِآ چےتر.......
چڑھِآ چےتر لگراں پھُّٹیآں,
آساں هریآں هوایآں۔
سالا ! چھےتی رںگ لِآون,
پیڑاں جریآں هوایآں۔
چںگی جُونے اُّٹھن سّبھے,
سّدھراں مریآں هوایآں۔
سوچاں دے گل گھُّٹ نا دےون,
اکلاں ڈریآں هوایآں۔
چڑھِآ چےتر.......
چڑھِآ چےتر لگراں پھُّٹیآں,
رُّکھاں بانے بدلے۔
رُّت بدلدی وےکھی تے سبھ,
لوک سِآنے بدلے۔
ساڈا آپنے آپ نُوں دھوکھا,
آپنے بھانے بدلے۔
کُجھ بدل نایں هونا جے نا,
پےٹے تانے بدلے۔
چڑھِآ چےتر لگراں پھُّٹیآں,
رُّکھاں بانے بدلے ۔
