چےتے آاُںدے آاے دِن
تےرے نال بِتااے دِن۔
اَوهی سُکارتھ هواے جو
تےرے لےکھے لااے دِن۔
تُوں تاں نال ای لَے گایاُں
مُڑکے اُه نا آاے دِن۔
دِن بھر تڑپھاں رات لای,
رات نُوں آکھاں ‘هااے دِن۔
کِسمت نُوں نا بھااے اُه
جو آپاں نُوں بھااے دِن۔
دِل دی تپس ودھاونگے
آاے بّدل وااے دِن۔
مانی مَوج ملںگاں نے
بُّلِآں نال اُڈااے دِن۔
رات دِهاڑیداراں نُوں
سُپھنے وِچ ڈرااے دِن۔
سُورج چھنّا چانن دا
دھرتی 'تے چھلکااے دِن۔