گھر دے وِهڑے وِّچ
مَےں پںچھیآں لای
دانے کھِلاردی
اُه چوگا چُگ
واپس
اپنے آلھنیآ وّل
اُّڈ جاںدے نے۔
مَےں گھر دے
اںدر وےکھدی سوچدی هاں-
اُهناں پںچھیآں بارے,
جِهڑے سّت-سمُںدروں پار
چوگاں چُگن گاے
پرتے نهی هُن تّک
چُگدے-چُگدے
اُّتھے هی آلھنے بنا بَےٹھے نے۔
سِآنے لّگدے نے
مَےنُوں پںچھی
جِهڑے چوگے والی تھاں
گھر نهی بنااُںدے
جاندے نے
کِس بهانے اُڈّنگے پھےر۔
نا-سمجھ
هُںدے نے بںدے
جِّتھے چوگا چُگن
اُّتھے هی
گھر بنا بهِںدے
تے اُّڈنا بھُّل جاںدے نے۔
