جاں جیوَےں تاں ڈردا رهُ وو ۔رهااُ۔
باںدر باجی کرَے بجاری,
سهِل نهیں اُتھَے لاون ےاری,
رهُ وو اڈک وچھےڑ اناڑی,
کڈھِ ن گردن سِدھا وهُ وو ۔1۔
نےهی سِر تے نااُں دھراون,
بلدی آتش نُوں هتھِ پاون,
آهیں کّڈھن تے کُوک سُناون,
گلِ ن تَےنُوں بندی اَوهُ وو ۔2۔
در مَےدان مُهّبت جاتی,
سهِل نهیں اُتھے پاون جھاتی,
جَےں تے بِرهُ وگاوَے کاتی,
مُڈھِ کلےجے دے اںدر ڈهُ وو ۔3۔
اسلی ِاشک مِّتراں دا اےها,
پهلے مار سُکاون دےها,
سهل نهیں اُتھَے لاون نےها,
جے لاِااَو تاں کِسے ن کهُ وو ۔4۔
تاُ باجھُو سبھ جھُوٹھی باجی,
کُوڑی دُنیآں پھِرَے گمازی,
نهُوں هکیکت گھِنّ مِجازی,
دووےں گّلاں سُٹِ ن بهُ وو ۔5۔
کهَے هُسَےن فکیر گداای,
دم ن مارے بے پرواهی,
سو جانَے جِنِ آپے لاای,
اهُ وےکھ جاںنجی آاے اهُ وو ۔6۔
