جاه اُڈ جا چِڑیاے نی دُّکھ دھرتی پھولےگی
اُّجڑ سبھ باگ گاے کِّتھے بُلبُل بولےگی
جاه اُڈ جا چِڑیاے نی کِنّے ٹُّٹگے تارے نے
چاا مهِل بےگانے دے ڈھااے آپنے ڈھارے نے
کُجھ دسیں چِڑیاے نی کِوےں درد سںبھالاںگے
رُّسے تاں مُڑ پَےںدے مواے کِّتھوں بھالاںگے
آه وےکھیں چِڑیاے نی تُوں هالت ماواں دی
اجے تیک پای وِلکے مِّٹی سبھراواں دی
کُجھ دّس وی چِڑیاے نی کَون گل نُوں لاوےگا
اںبر جے رُّس بَےٹھا چنّ کِّدھر جاوےگا
ِاںج لّگدَے چِڑیاے نی هِرناں دی هاا لّگی
کُّل جںگل سهِم گِآ بڑی پُّٹھی ’وا وّگی
جا لُک جا چِڑیاے نی اےتھے کدر نا جاناں دی
رُّکھ جڑھ توں ڈول گاے بد نیت تُوپھاناں دی
چِڑیاے دّس بوٹاں نُوں وےلے کرڑے آ رهے نے
پُّت جیاُںدے باپُو دا کِاُں سِوا جگا رهے نے
کِّتھے جااےںگی چِڑیاے نی هانی وی مُّک گاے نے
جِّتھے جا کے بهِنا سی اُه ٹاهن هی ٹُّٹ گاے نے
آ بهِ جا چِڑیاے نی کوای گھر دی گّل کریاے
بڑا وکت بھِآنک اے ِاهدا رلکے دُّکھ جریاے
گھُّگی نُوں گھّل چِڑیاے اُهناں نُوں کهِ آوے
آپاں تاں مُّک جانَے پِںڈ وّسدا رهِ جاوے
جا اُڈ جا چِڑیاے نی اُڈ بهِ جا کِّکراں 'تے
کی بیتی هووےگی بےلے گاے مِّتراں 'تے
جا اُڈ جا چِڑیاے نی, اُڈ بهِ جا بےری 'تے
درداں دے کِّسے وی, هر تھاں نهیںاُ چھےڑیدے
