جان دے
هُن هور کّکی
رےت دے گھر نا بنا
هور کّچے واادِآں دے
راںگلے پھانُوس مُڑ کے نا اُڈا
دُوروں دُوروں چمکدے
میراج سّجرے نا وِکھا
جاندا
جو هون والا
جانداں جو هواےگا
کِںج دِل توں
دھُوڑ اّج دی
بھلک آاےگا دھواےگا
کلھ مَےتھوں بِنھاں وی
مُسکان لّگ پَےنا هَے تُوں
تے کِسے پیڈی جِهی
گلوکڑی دے نِّگھ نُوں
هور دو دِن بااد پھِر
اجمان لّگ پَےنا هَے تُوں
هَولی هَولی
وِّسر جانا هَے منو مےرا پِآر
تےریآں ریجھاں نے
بن جانا نوےں گھر دا سںگار
هُںدے هُںدے
هور چاواں
هور سُهجاں
نے گرس لَےنا هَے دِل
پتی دی بھلمانسی
پھُّلاں جهے بالاں نے کھّس لَےنا هَے دِل
پھِر کدی
گھر دے کاروبار توں تھّکی هوای
کُجھ نویں وےکھی پھِلم دے اسر هےٹھ
مان مّتے رَو 'چ وهِ کے
بھےت دی ساںجھن گُآںڈھن کول بهِ کے
پھول کے وےکھے مےری پهِلی کِتاب
تے کهے کُجھ پھکھر نال
ِاهناں کوِتاواں 'چ مےرا جِکر هَے
اُس وِچارے نُوں اجے وی
کھَورے کِنّا پھِکر هَے
جھٹ هی پھِر
جاگ پاےگا
پھِکر تَےنُوں مےج ’تے چاه لااُن دا
وکت هو جااےگا
بالاں دے سکُولوں آاُن دا
پِآر مےرے دی کتھا
ِاک وسیلا هواےگا
آپنا
تے چھوٹیآں سّکھیآں دا جی پرچااُن دا
جان دے هُن هور کّچی رےت دے گھر نا بنا
هور کّچے واادِآں دے
راںگلے پھانُوس مُڑ کے نا اُڈا
