جاپدا نزراں دا گھےرا تںگ اے,
فِر وی بںدا وےکھدا هر رںگ اے ۔
هر کوای خُد نُوں سمجھدَے فلسفی,
اےس کارن هی جگت وِچ جںگ اے ۔
زِںدگی دا دُوسرا ناں, خاهشاں,
مر کے مُکدی آدمی دی مںگ اے ۔
پِگھردی اے ساه دے سےکے دے نال,
موم دے ورگی, هِآ تے نںگ اے ۔
زِںدگانی, شیشِآں دا هَے مهِل,
کِرچاں کِرچاں اےس دا اںگ اںگ اے ۔
ڈاںگ, سوٹا هر کوای بَےٹھَے پھڑی,
اپنا اپنا جیونے دا ڈھںگ اے ۔
چڑھ کے جو آکاش, اکھواوے دھنُکھ,
اےه کِسے وِدھوا دی ٹُّٹی وںگ اے ۔
رّب نے وںڈیآں سی خُشیآں بے-شُمار,
مےری کِسمت دی هی جھولی تںگ اے ۔
جین جوگی زِںدگی, لبھن لای,
آدمی دا جِسم, ڈںگو ڈںگ اے ۔
مںگ 'اشرف' کھُلھ کے اُُستوں کوای شَے,
لَےںدِآں آای نا جِس توں سںگ اے ۔
