جد کِسے نے جد کِسے وی ماں نُوں وّٹے مارے
رّب ای جانے رّب دی کِهڑی تھاں نُوں وّٹے مارے
مَےں وےکھے نے ساری اُمرے دھُّپاں دے وِچ سڑدے
رُّکھ نُوں جِنّھاں دھّکے دِّتے چھاں نُوں وّٹے مارے
جد وی پِآر سُنےهڑے لَے کے تےرے پِںڈ نُوں ٹُرِآ
کھبر اے مَےنُوں کیهنے کیهنے کاں نُوں وّٹے مارے
پهِلاں پھُّل سُٹدے سی تے پھِر اُه وےلا وی آيا
مَےں تے مَےں ساں سّجناں مےرے ناں نُوں وّٹے مارے
اےتھوں دے ای لوک سی بھلِآ هور کِتوں نایں آاے
جِنّھاں بھری پرھِآں وِچ نِآں نُوں وّٹے مارے
ِاّک ارسے لای جِنّھاں نے ِاّک هاں لای ترلے مارے
دُّکھ هويا جد اُهناں اَوسے هاں نُوں وّٹے مارے
اّج پھِر ‘سںدھُو پِںڈ دے چَوک ’چ ِاک مجبُور نُوں لوکاں
ِاںج لگدا سی جِسراں مّجھ جاں گاں نُوں وّٹے مارے
