جد مَےں کُجھ نا ساں
مَےں سبھ کُجھ ساں
اّج مَےں سبھ کُجھ هاں
پر, سّچ جانِاُ!
مَےں کُجھ نهیں هاں
مَےں بّچا ساں سرارتی ساں
سَےتان ساں
پر ِاّک سهی, ِانسان ساں
مےری سوچ وِّچ سادگی سی
ِاس سادگی وِّچ چھُپی
انبھول جِهی سرارت سی
مَےں سرارتی ساں, سَےتان ساں
پر کُدرت دا اکس ساں
بِںب ساں, دین ساں, ِامان ساں
اّج مَےں وّڈا هاں, امیر هاں
پڑھِآ لِکھِآ هاں,
زِںمےوار هاں
پر سّچ آکھاں, تاں
مَےں نادان هاں کِاُںک
هُن مَےنُوں اُڈدیآں هواواں نال
اُڈنا نهیں آاُںدا!
برساتی بارساں ’چ بےباک
نهااُنا نهیں بھااُںدا!
المست بّچِآں واںگ
کھےڈدِآں اُڈدا گھّٹا کھانا
نهیں آاُںدا!
کِاُںکِ هُن مَےں کُدرت دے
ِانھاں رںگاں توں بےِامان هاں!
کدے پھُّل, بُوٹے تے پںچھی
مےرے مِّتر سن
مےرا پروار سن
مےرے جیون دا سروکار سن
پر هُن, مَےں بِلکُل انجان هاں
ساِاد ِاسے لای پرےسان هاں!
مَےں, تے مےرا واتاورن
کدے ِاّک ساں
ِاک دُوجے پرتی, رکھدے نِّگھی سِّک ساں!
بےسک جھُّگیآں دے واسی ساں
کھانابدوس ساں, پرواسی ساں
پر مهان ساں,
گِآنوان ساں
تے دياوان وی ساں
هاں! اّج کنّکریٹ جںگل دے
گَےر کُدرتی پرانی هاں
کهِںدے کهااُںدے, وکتاں دے هانی هاں
دھنّوان هاں, سبھ کُجھ هاں
پر سّچ جانِاُ
سَےتان هاں, هَےوان هاں
بےِامان هاں
تے ناسوان بھی هاں...
