جد مَےں اُسدے وِهڑے آيا
وےکھکے مَےنُوں اُه مُسکايا ۔
مد بھِنّے نَےناں دے وِچوں
جام لُڑھاںدا اُه نا تھکِآ
تے مَےں پیںدا تھکدا کِّداں !
توٹ کِوےں آ جاںدی مَےنُوں ?
جام پھڑاای جاوے اُه وی
مَےں وی گٹ گٹ پیںدا جاواں ۔
هور تِهايا تھیںدا جاواں ۔
جام نا مُکن اُهدے اَودھر
مَےں ن رّجاں پیںدا اےدھر
مےرا اںگ اںگ نسِآيا
جد مَےں اُسدے وِهڑے آيا ۔
جد مَےں اُسدے وِهڑے آيا
وےکھکے مَےنُوں اُه مُسکايا ۔
مَےنُوں باںه توں پھڑکے تاں اُه,
وِهڑے دے وِچکار لِآيا۔
مستی وِچ اُه نّچے اےداں,
جیکُوں مور کوای کھُس هو کے
اپنے کھںبھ کھِلار کے نّچے ۔
چِترے-مِترے کھںبھ اَوسدے
ڈّب-کھڑّبے ِاسدے کپڑے
مےریآں نجراں نُوں ِاک لّگن ۔
اُسدا ناچ بڑا هی سُهنا ۔
اےدھر گےڑا اَودھر گےڑا
گِٹھ گِٹھ لالی چڑھ چڑھ جاوے ۔
مےرے دِل نُوں بهُت هی بھاوے ۔
مےری رگ رگ پھرکن لّگی
اّڈی اُسدی اُٹھدی وےکھی ۔
مےری اّڈی وی اُس وےلے
آپ-مُهاری اُّٹھی اےکن,
جیکن کوای نچدا هووے ۔
جیکن بھںگڑا پَےںدا هووے
اُسدا ناچ اَودھروں هُںدا
مےرا بھںگڑا ِادھروں پَےںدا
نچدے نچدے نےڑے هواے,
اکھیآں دے وِچ اکھیآں مِلیآں۔
چار هون تے وی ِاک هوایآں۔
ناچ اتے بھںگڑا دووےں هی
ِاکمِک هواے, ِاکمِک هواے۔
ساه مِلے اکھیآں دے واںگُوں ۔
تھرکن لّتاں پھرکن باهاں
گل-وکڑی جِاُں آپ-مُهاری
پَے جاںدی اے دو سّجناں دی ۔
هالت ِاه هوای کِ دو دِل
دھڑکن راهیں ِاّکو هواے,
ناچ اگںمی اےداں هويا۔
جِس نے دِل مےرا هُلسايا
جد مَےں اُسدے وِهڑے آيا
جد مَےں اُسدے وِهڑے آيا
مَےنُوں وےکھ کے اُه مُسکايا۔
اُه وی بولے مَےں وی بولاں,
اُسدی بولی مَےں نا سمجھاں
مےری بولی اُه نا سمجھے ۔
اَےپر پھِر بھی بولی جاایاے
بھاو دِلاں دے کھولھی جاایاے ۔
ِااُں بھاسے جِاُں دھڑکن مےری
بولی اُسدی سمجھ گای هَے
اُسدی دھڑکن دی بولی نُوں
پںدراں اںگ اُهدے جد بولن,
اپنی اپنی بولی سُهنی
سمجھی جاوے اُه اےنھاں نُوں !
مَےں وی اےداں سمجھی جاواں,
پںدراں اںگاں دی ِاک هوای
سُهنی سُهنی ِاس بولی نُوں ۔
اُه وی مےرے دِل دی دھڑکن
دی بولی نُوں سمجھی جاوے ۔
کِاُں نا هووے, پِآر دی بولی
هر ِاک سمجھے تے نا اُّکے ۔
دِل دی بولی, اکھ دی بولی
پِآر دی بولی بن جاںدی هَے۔
پِآر دی کِس نُوں سمجھ نهیں هَے ?
پِآر جدوں اکھیآں چوں بولے
تے دِل دی دھڑکن توں اُگوے
مِٹ جاںدے نے بھےد تدوں سبھ
بھاسا ِاکو هو جاںدی هَے,
مانوتا دے رُسیآں دی تے
پِآر 'چ متے هسمُکھِآں دی ۔
اےداں ِاکو بولی بولے,
مَےں تے مےرا ‘توارِس’-ساتھی
لُتپھ آيا دوهاں نُوں هی بس
مَےں اُهنُوں اُه مَےنُوں بھايا,
جد مَےں اُسدے وِهڑے آيا ۔
جد مَےں اُسدے وِهڑے آيا,
مَےنُوں وےکھکے اُه مُسکايا۔
کوای اںگ بڑا هی گورا
چِّٹا چِّٹا هِم ورگا تے
سیتل وی اَوداں دا لّگے ۔
اُسدے هےٹھاں پر دِل دِسِآ
پِآر دی گرمی نال دھڑکدا ۔
هر اںگ اںدر ِاک دِل دھڑکے,
هر رںگ ِاکو هی بھاا مارے ۔
اںگ کای نے دِل وی اَونے
پر ساںجھی دھڑکن نے ِاه دِل
ِاکو دِل دا رُوپ بنااے ۔
رںگ کای نے وےکھن دے وِچ
چِّٹا وِچلا گںدم ورگا ۔
ِاه وی گھُلمِل ِاکو هواے۔
بھےد مِٹا کے اپنے سارے
سارے ِاکو هی بھاا مارن ۔
اےکا کھُوب انےکاں دا ِاه
اےتھے ڈِّٹھا پرگٹ هويا۔
ِاک جادُو چھايا مےرے تے
پلٹی دےکھی اپنی کايا
جد مَےں اُسدے وِهڑے آيا
جد مَےں اُسدے وِهڑے آيا۔
مَےنُوں وےکھ کے اُه مُسکايا ۔
