جد وی اپنے پاسے چارے وےکھے نے
دُور دُور تّک پاے کھلارے وےکھے نے
مےری اّکھ چوں هںجھُو ڈِّگِآ کھُشیآں دا
جد وی هّسدے غم دے مارے وےکھے نے
مںجِل جِّتی اُنھاں زکھمی پَےراں نال
بںدے جِهڑے دِل نای هارے, وےکھے نے
جِنّاں دا اپنا هالے کُجھ بنِآ نای
اُه مےرے لای بنے سهارے وےکھے نے
ماں دے نَےناں ورگا چانن لّبھِآ نای
هاں مَےں لّکھاں جگدے تارے وےکھے نے
