جدوں وی ریجھاں دا باغ پھُّلِآ تاں مَوسماں دے مجاج بدلے۔
کَون سمِآں دی واگ پھڑکے کدیم رسموں رواج بدلے۔
خِجاں نے رُّکھاں دے جُّسِآں توں جاں سبز بانے دا نُور کھوهِآ,
تاں پّتا پّتا شهید هوِااَے سِرف گُلشن دی لاج بدلے۔
پرن توڑے نے تن دے سارے ِاه کهِت کهِری نے کهِر کیتا,
کِ ماں نے بّچے وی وےچ کھادھے نے دو دِناں دے اناج بدلے۔
مُآشرے وِچ کی لوبھ والی ِاه ریت تُر پای 'ملُوک' وےکھی,
غریب گھر دی جوان بےٹی ازاب بن گای اے داج بدلے۔
