جگت بھر دی گُوںد سِر تے ڈھو رِها
آدمی پھِر وی هَے کھںڈت هو رِها
چل رِها پّکھا کِها سِر ' تے مِرے
پَےر تک مُڑھکا هَے مےرا چوں رِها
ساجگیراں دی تھِڑکنی وےکھ کے
ساج نیویں پاای بَےٹھا رو رِها
اںبراں وِچ تارِآں نُوں گھوکھدا
هر گھڑی ِانسان بَونا هو رِها
پهُںچ کے کالی گُپھا اںدر کوای
روسنی دے کھاب هَے سںجو رِها
ِاک هّتھیں کھُون هَے اُه کر رِها
دُوسرے دے نال دھّبے دھو رِها
ِاّک ٹھوکر دی ‘ سُرِںدر ’ مار هَے
نیںد تےری جو چُرا کے سو رِها
