دھُوڑ دا کِنکا کهے
سُورج هاں مَےں
مهاں ساگر واںگ
کترا کھَولدا
پرتدی پاسا هَے دھرتی
جنم لَےںدے نے تُوفان
دھَون اُّچی کرکے تُردا هَے منُّکھ
سمےں نُوں آاُںدی ترےلی
هِّل جاںدا هَے جهان۔
گلاں وِچوں لاه کے سُّٹن
تَوک-کَوماں
اّگ دے چھُهںدے بھںبُوکے
آسمان
روںدیآں اّکھاں 'چ سُورج چمکدے
انّھیں رایات
لّبھدی پھِردی گِآن
آم بںدے نُوں مِلے پَےغںبری
گِآنواناں دے نے
ٹُّٹ جاںدے گُمان۔
هڑبڑا کے اُّٹھدے هن شهِنشاه
نیںد لوٹُو ورگ دی
هُںدی هرام
کںب جاںدے نے مهّلاں دے ستُون
کںب جاںدے نے
چںگےزاں دے نِزام
دھُوڑ-کِنکے اُّٹھدے بنکے هنےری
آپنے هّتھیں سمےں دی
پھڑدے لگام۔
