جِس دِن توں ِاس بھارت اںدر,
مُغل راج نے پَےر ٹِکااے۔
کِتنے هی تُوفان زُلم دے,
دِنوں دِن هواے دُون سوااے۔
کدی تاں بابروانی پھِر گای,
کدی هُںماےُو تےگ اُچھالی۔
کدی تاں اکبر دی بدنیتی,
سبھ نُوں دِّتی زهِر پِآلی۔
بھولے بھالے بھارت واسی,
آاے ِانھاں دیآں چالاں اںدر ۔
ادلا بدلی کر سکے نا,
ِانھاں دِآں خِآلاں اںدر۔
هون لّگے ِاّزت دے سَودے,
کُوڑ دیآں جاگیراں پِّچھے۔
کالے دھّبے کِسے نا وےکھے,
لِشکدیآں تسویراں پِّچھے۔
مِهراں دا میںه سمجھ لِآ سی,
لوکاں اےس پھُهارے تاایں۔
تھںمیآں دے کے اُّچا کیتا,
آپنے اےس چُبارے تاایں۔
ابلا بھارت دا لهُو پی پی,
اےس تاایں پھِر چڑھی جُآنی۔
جهاںگیر مُوںه زور مُهانی,
بنِآ سی جد ِاسدا بانی۔
پی کے نشا هکُومت والا,
فرز دی تکڑی تولن لّگا۔
تُاّسبی دھُںدلے شیشے وِّچوں,
ادل دے موتی ٹولن لّگا۔
پر اُس وےلے ستِگُر ارجُن,
ساںبھ لِآ ِاتِهاس پُرانا۔
جهاںگیر چاهُںدا سی جِس تے,
مُسلمانی رںگ چڑھانا۔
آپنی راه دے روڑے تاایں,
جهاںگیر هٹاوانا چاهِآ۔
کِسے بهانے گُر ارجُن نُوں,
جهاںگیر مروانا چاهِآ۔
چاهُںدا نهیں سی جنتا کولوں,
بادشاه زالم اکھواانا۔
اےس ادل دی تکڑی اُّتے,
لوک لهُو دے چھِّٹے پانا۔
دِل دی اّگ بُجھاون خاتر,
ڈھُوںڈ رِها سی کِدھرے پانی۔
تد اُس دیآں نزراں 'چ آ گای,
اُلجھی هوای چںدُو دی تانی ۔
لّبھ لِآ اُهنے ِاّک نِشانا,
اُهیاَو سِرے چڑھانا چاهِآ۔
ستِگُرُو جی نُوں ِاّک هِںدُو توں,
اےسے لای مروانا چاهِآ۔
پھَوجی تاکت دے گِآ ساری,
گُرُو ارجن مرواون خاتر۔
ٹُر گِآ دُور پهاڑاں اُّتے,
آپنے پاپ چھُپاون خاتر۔
کی هويا ِاس بھارت اںدر,
ساک کدے وی ٹُّٹے نهیں سن?
پر نِّکیآں جِهیآں گّلاں پِّچھے,
کهِر کدے وی پھُّٹے نهیں سن?
رِشتےداراں ِاّک دُوجے تے,
اُوجاں کدے لگاایآں نهیں سن?
کِسے وزیر دے هّتھیں راجے,
واگاں کدے پھڑاایآں نهیں سن?
ِاںجھ کِسے نا دھرے اںگارے,
دےش دیآں تکدیراں اُّتے۔
اںتاں زُلم کِسے نا کیتا,
راجے کِسے فکیراں اُّتے ۔
چںدُو هوش بھُلا بَےٹھا سی,
وےکھ کے شاهی مال خزانا۔
کّڈھن لّگا گُرُو ارجن تے,
آپنے دِل دا وّٹ پُرانا۔
بھاںبڑ مچِآ گُّسے والا,
لوه تاایں تپاون لّگا۔
اّج بںدا بھگوان دی هستی,
اّگ دے نال مِٹاون لّگا۔
بھبک بھبک کے بھاںبڑ مچِآ,
لٹ لٹ مّچ اُّٹھیآں سن لاٹاں۔
اںگِآراں دے سینے وِّچوں,
اُّٹھ پایآں سن کای تراٹاں۔
لوهے دا لهُو سِںم پِآ سی,
سهِ سهِ کے بھاںبڑ دیآں ماراں۔
سڑ سڑ کے بھّٹھی دا سینا,
پِآ مچاوے هاهاکاراں۔
چھالے چھالے پِںڈا کر کے,
کُدرت نے هٹکورے لیتے۔
تلخ هواواں سمےں دیآں نے,
ِاس ٹھںڈک نُوں سجدے کیتے۔
تےرا بھانا میٹھا لاگے,
مستی وِّچ جو گاںدا جاوے۔
آپنے تن تے اّگ پوا کے,
جگ تے ٹھںڈ ورتاںدا جاوے۔
