دےش تے آای مُشکِل بھاری
اںگرےزاں نے اّت گُزاری۔
مُگلاں پهِلاں لُّٹی ماری۔
دُکھی هو گاے سبھ نر ناری۔
جلھِآں والا باگ پِآرا۔
‘کّٹھ هو گِآ اَوتھے بھارا۔
آزادی دا چمکِآ تارا۔
دےش جگااُن دا گُوںجِآ نارھا۔
سُن کے لوکاں دا للکارا۔
سُنّ هو گِآ ڈَےر وِچارا۔
اکلوں هارے دی مّت ماری۔
خُونی کھےڈ دی کری تِآری۔
اُس پاپی نے دےر نا لاای۔
پلٹن بھاری باگ ‘چ لاای۔
لوکاں وِّچ مّچ گای دُهاای ۔
چّل کے مَوت سی بُوهے آای۔
وَےری نے کر دِّتا ِاشارا۔
شُرُو هو گِآ گھّلُوگھارا۔
ارماناں دا پِآ کھِلارا۔
مُلک تے آيا سی دِن بھارا۔
تڑ تڑ تڑ تڑ برسی گولی۔
رُل گای جنتا آلی بھولی ۔
گورِآں کھےڈھی کھُونی هولی۔
مِّٹی مِل گاے جھّگے جھولی۔
اَوڈواِار نے دھَوںس جما کے۔
رّکھ دِّتے هِںدی هِلا کے۔
بےدوشاں دا خُون وها کے۔
کهِںدا هِںدی چُّپ کراتے۔
هُن وی تِآگی نا بےباکی۔
جاری رّکھی ٹوکا ٹاکی۔
تُخم نی چھّڈدا مَےں تاں باکی۔
مِٹا دُوں جّگ توں سارے آکی۔
اُس دی آکڑ تے للکاراں ۔
هِںدُستانیآں نُوں پھِٹکاراں۔
دےش دے آگُو کرن ویچاراں۔
کِسمت تے چھّڈ دِّتیآں تاراں۔
چِهرِآں توں اُّڈ گِآ سی هاسا ۔
جّگ وِّچ بنِآ هِںد تماشا۔
کھُرِآ جِاُں جل وِچ پتاسا۔
ِاّجت انکھ بچی نا ماسا۔
