جم جم جاویں جوت جگَوںدا,
چنّ سُکر توں پرے اُچےرا,
دےکھیں پر جگِآسُو کِدھرے,
دِل وِچ نا هو جااے هنھےرا۔
کِنّے چِر توں سُنّ-سراپے,
گھر وِچ کالے گم دا ڈےرا,
کِرن جهی ِاک ےاد اجے وی,
کدی کدی رںگ جااے بنھےرا۔
تےرے لای جو کلھ گَوهُںدا سی,
سارے جّگ دا چار چُپھےرا,
اُستوں اّج اُلںگھ نهیں هُںدا,
ِاک نِّکے جهے گھر دا گھےرا۔
بڑی چھلےڈی هَے جّگ-رچنا,
کدی جاپدی اَوکھا مارگ,
کدی کدی ِاه جاپے مںجِل,
کدی سِرپھ ِاک رَےن-بسےرا۔
دِل دی درِسٹی نُوں کی کهیاے,
ِاس نے تکِآ کِنّی واری,
اّدھی راتیں سُورج دگدا,
اتے کدی لو-هین سوےرا۔
سُورج پا جھولی ِاک سّجن,
کلھ وںڈدا سی بُک چانن دے,
اُسدے لاگوں مار کھںگھُورا,
لںگھِآ کالا گھُّپ هنھےرا۔
ساگر وِچوں کترا وی نهیں,
جو آيا هَے تےرے هِّسے,
کاهدا مان کرےں تُوں اَے دِل,
گم هَے هالی هور بتھےرا۔
