ِاس کدر مَےنُوں ےارا, ججباتی نا کر,
ِاه اجیب جِها درد, مَےتھوں هونا نی جر۔
جاں تاں پّتھر هی کر دے, کِسے نُّکر چ دھر دے,
نا دُنیآں نُوں تّکاں, نا کھُّد توں مَےں اّکاں,
نا کِسے کھُسی, گم دا هی, هووے اسر۔
تھوڑھا کمینا هی کر دے, نال لالچ دے بھر دے,
جے اںدروں تے باهروں, مَےں وّکھو وّکھ هو جاں,
دِل وِّچ هّسدے وی, اّکھیآں چ رو جاں,
ساِاد ِاس جمانے چ, جِاُن جوگا هو جاں۔
کوهلُو دا بلد جِاُں, مَےں کںماں چ پھس جاں,
جھُوٹھا مُوٹھا رو جاں, تے اُّتوں جے هّس جاں,
گپھلت چ جی, ِاس دُنیآں تو نّس جاں۔
بّس پَےسے, تے چَودھر لای, جمیری نُوں بھُّل جاں,
کدراں نُوں پھُوکاں تے, امیری تے ڈُّل جاں,
مُّچھاں چڑھاواں تے هںکارا چ پھُّل جاں,
آپنے توں دُور هو کے, بھیڑ چ رُّل جاں۔
جے نهیں کر سکدا, تاں کدماں چ تھاں دے,
مےری هستی مِٹا کے, تُوں آپنا هی ناں دے۔
مےری سهِمی ڈردی, سوچ نُوں رواں دے,
چار ساںه سَوکھے لَے لاں, اَےناں تاں سماں دے۔
بهُتی دےر ِاںجھ جینا, مَےنُوں نا سویکار هواُ,
سب کھتم وسیلے, تےرا ِاںتجار هواُو۔
جے اُس دِن "مںڈےر" تےرا پاگل کرار هواُ,
ِاه ساری انهونی دا, تےرے سِر بھار هواُو۔۔
