جدوں گھراں نُوں الوِدا کِها سی

ڈاکٹر امرجیت تانڈا

جدوں گھراں نُوں الوِدا کِها سی

راتا چ ارش ورگے

سُپنِآں دی رَوشنی سی-

تارِآں نُوں مّتھِآں تے

مڑھن ورگی ریجھ سی-

گھر چُّپ جےها هو گِآ سی

ماں دی اسیس نُوں کوای تَوکھلا دِسن لّگ پِآ سی

بھَےناں دے چاا نُوں ڈوب جےهے پَےن لّگ پاے سن-

ویر بھابی سُکھی رهِن-

وِهڑے نے زُبان بںد کر لای سی-

کِّلیآں تے ٹںگے کّپڑے

انجان جِهے هو گاے سن-

رسوای دی رَونک کھُر رهی سی-

رزاایآں چوں نِّگھ مر گاے سن-

بُوٹِآں نے ڈالیآں

اُّچیآں- کر لایآں سن

بےری نُوں لّگے بےر کِر گاے سن-

پںچھیآں نے گھر آاُنا چھّڈ دِتا سی-

جِس تے پِںڈ نُوں مان سی-

اُه وی چھّڈ تُر چّلِآ هَے کِّدھرے دُور بدےشیں-

شاںماں نے جد دی گّل سُنی سی-

بولنوں هٹ گایآں سن-

لَے پُّت تُوں وی ٹُر چّلِآں اےں-

ماں نے اّکھاں پُوںجھدِآں کِها سی-

اّگے نِّکے گاے نهیں سی بھُّلے

هُن مےرے پوتے پوتی نُوں وی لَے چّلِآں اےں-

کِهنُوں دےکھن-کِّتھے جايا کراںگی هُن

کِس چیز دی گھاٹ سی تُهانُوں اےتھے-

چںگی بھلی نَوکری گھر بار سوهنا

بیجی کِها کردے-

اُه نهیں سی جاندی کِ

چنّ نُوں رات دے هنھےرِآں چ تّکن نُوں

اےتھے سّدھراں جنم توں پهِلاں هی مر جاںدیآں هن

اںبر نُوں پَوڑی لااُن تے

کھِسکااُن والے انےکاں سن اےتھے

سّتا اےنی وِچھ گای هَے کِ

بںسری دے چھےکاں چ مِّٹی پا بھّج جاںدے نے کُّتے

کُرسیآں جے سجدیآں هن

تاں پهِلاں آپنے نلاِاک پِآدے بِٹھااے جاںدے هن-

جو نِّت هکُومت دے پاوِآں نُوں سِّجدے کردے هن-

مَےرِٹ کبراں نُوں ٹُر گای هَے-

ادالت اپیل نهیں سُندی

جے فَےسلا کردی هَے تاں درباراں نُوں پُّچھ کے-

ماں -پُّت کرن تے کی نا کرن-

کِهدا دِّل کردا هَے-

کِ آپنی کھےڈن بھوں نُوں الوِدا کهے-

جے کِتے آپنے هی پِںڈ شهِر جگدا بھوِّکھ دِسدا-

پںجاب دی جوانی تے شباب-

بدےشاں دے کھےتاں فَےکٹریآں چ نا رُلدے

تے نا هی تُوں ماں گھر کّلی

ختاں فوناں دی اُڈیک چ تڑفدی-

نا هی باپُو ڈِاُڑی چ

پُّتاں نُوں اُڈیکدا 2 کِسے درِآ دی راخ بن تردا-

تے هاں-جدوں ویر بھَےن دے وِآه تے

کدے نهیں پهُںچِآ سی

اَوس دِن رات دا ِاتِهاس

بھَےناں دے چاواں توں کدے پڑھیں

باپُو دے مُوںه دےکھن دے

آکھری سمےں تے پهُںچِآ دِن هی دّس سکدا هَے-

الوِدا کهِ گاے پلاں دی کهانی-

ماں اسیں تاں نا آپنی مِّٹی دے رهے

تے نا هی کِسے هور مِّٹی نے سانُوں گود 'چ لکويا-

کی دّسیاے کد لںگھ جاںدے نے

دُسهِرے تے دیوالیآں

کِّتھے گُآچ گاے هن-بھںگڑے تے گِّدھے والے دِن راتاں-

پِںڈ آاُںدے هاں-

هُن نا تُوں دِسدیں اےں

تے نا سارا نِّکے وّڈے ویراں بھَےناں والا وِهڑا-

نا تا ساتھوں تارے کّٹھے کر هواے

تے نا هی پا سکے پیںگھاں سّترںگیآں اںبر دے کِسے کِنارے-

پِںڈاں شهِراں نُوں دےکھن دی تاںگھ لَے کے

لَےںدے هاں پھلاایٹ

ےاراں دا شُکر کرکے رّکھدے هاں

پهِلا پّب زهاج دی پَوڑی تے-

اسیں تاں سدا الوِدا کهِ هی ٹُردے رهے-

کدے دےش نُوں تے کدے بدےش نُوں-

چاا ساڈے اجے وی اںبراں چ اُّڈدے هن-

بچپن ساڈا اجے وی تےری مِّٹی چ گُنّھِآ پِآ هَے-

توتلے بول اجے وی تےرے وِهڑے چ ڈِّگدے اُّٹھدے رهِںدے هن-

نی بھَےنےں نزر ماریں آپنے سهُرے گھروں-

جرا دےکھیں نی ماں-کِتے چنّ توں

📝 اک ترمیم دی درخواست کرو

مشہور شاعری