جدوں سُورج سُنهِری جال دھرتی 'تے وِچھااُںدا هَے
اُدوں نھےرا مچاون لای گھروں اُه نِکل آاُںدا هَے
بِرکھ کھِڑِآ بهاراں وِچ نهیں اُسنُوں کدے بھااُںدا
جدوں تک سُّک ن جاوے جڑھاں وِچ تےل پااُںدا هَے
لِآکت توں ودھےرے من 'چ اُه هاَومَےں وسا بَےٹھا
پهاڑی توں جگت کیڑا-مکَوڑا نزر آاُںدا هَے
کدے جے وّس چلے اسمان نُوں اُه لا دوے ٹاکی
دھرت دے هےٹھ بَولد نُوں سدا گھُوری دِکھااُںدا هَے
کدے تےرا کدے مےرا بدلدا رںگ گِرگِٹ بن
وچن 'تے اُمر بھر رهِنا نهیں اُسنُوں سِکھااُںدا هَے
بشر دِسدا نهیں بچِآ اُدھے جو ڈںگ توں هووے
زهِر سّپ توں ودھےرے اُه نساں دے وِچ پھلااُںدا هَے
رهِم دا هرف کوای وی اُدھے نا کوش وِچ شامِل
شِکاری جال اںدر نِت نواں مُرگا پھسااُںدا هَے
خُدا اُسنُوں سِکھا دے جین دا کوای بھلا نُسکھا
سفر انمول جیون دا ِاه ِاکو وار آاُںدا هَے
خُدا نے گھر 'چ بخشی هَے جگت دی هر خُشی اُسنُوں
پرااے گھر 'چ تک کے پر بڑا هی تڑپھڑااُںدا هَے
کدے مَےں سوچدا هاں کرڑ-برڑا بدل جاوےگا
اُسے پل بول وارِس دا سدیوی ےاد آاُںدا هَے
