جدوں آ کے بنےرے 'تے پهاڑی کاگ بهِںدا هَے۔
اُدوں بِرهن دیآں اّکھیآں 'چوں پانی آن وهِںدا هَے۔
تےرا گھر اَون دا ِاک خاب سجدا هَے سُبھا وےلے,
ڈھلے پرچھاوِآں وےلے خِآلُو مهِل ڈھهِںدا هَے۔
اُمر بھر هی زمانے نے مَےنُوں بڑا ستا رّکھِآ,
هکیکت زِںدگی دی هَے کوی دا بول کهِںدا هَے۔
کدے رُکدے نهیں جُگنُوں همےشا جان ِاه اُڈدے,
هنےرے چیر جاون دا ِانھاں نُوں خبت رهِںدا هَے۔
مےرے مّتھے 'چ تےری ےاد دا سُورج اُدَے هووے,
تکالیں جِس سمےں سُورج پّچھوں وِچ آن لهِںدا هَے۔
کهاں کیکن کِ تُوں مستک 'چ دیوے بال وِّدِآ دے,
مُباِال هُن مُهّبت دا همےشا اَون رهِںدا هَے۔
