زهِر پِآلے دے وِچ امرِت گھولاںگا ۔
مَےں جابر سُلتان دے اّگے بولاںگا ۔
آپنا جے کر تخت هزارا چھّڈِآ اے,
پَےراں هےٹھ مَےں جھںگ سِآل مدھولاںگا ۔
مَےں دھیدو نُوں مان هَے آپنی وںجھلی تے,
آپنی جّٹی هیر دے من نُوں موهلاںگا ۔
بن کے واںگ کِتاب مےرے هّتھ لّگا اے,
هُن مَےں اُهدا ورکا ورکا پھولاںگا,
آپنے هّتھیں آپنی مَوت لِآواںگا,
آپنے هّتھیں اُهدیآں زُلفاں کھولھاںگا ۔
آخر بےلے وِچ چُراایآں مّجھاں نے,
کالی بُوری جو وی لّبھی چو لاںگا ۔
مَےں تے آپنا لال سںبھالی رّکھِآ اے,
مَےں کاهدے لای 'ارشد' راکھ پھرولاںگا ۔
