چےت دی اُه نِّکھری هوای چاننی
رات چاهُںدے سی اسیں وی ماننی
اُلجھیآں اںگاں 'چ رِسماں چنّ دیآں
سّبھے گںڈھاں ڈھِلکیآں تن من دیآں
تے انوکھا لاڈلا سَوںدا نا سی
اڑی آپنی توں رتا بھَوںدا نا سی
مںگدا سی چنّ کهِںدا نال پااُنا
اُهدے گورے گل نُوں جّپھی پا کے سَونا۔
ےاد آای اُسدی مںمی نُوں پُرانی
کِسے پُستک وِچ پڑھی هوای کهانی
هونهاری لال دی تے مُسکراای
تے رسوای وِچوں تھالی چُّک لِآای
رّکھ دِّتی کول پانی نال بھرکے
اکس چنّ دا ڈولدے پانی 'چ تھرکے
اںدروں لَے آںدی اُس نے ِاک تِپاای
اُسدے اُّتے پانی دی تھالی ٹِکاای۔
ٹِک گای تھالی تے ٹِکِآ اکس چنّ دا
جاپدا سی سانُوں جِّدی بال منّدا
چاننے گھےرے 'چ چےهرا مُسکرايا
تھالی دے چنّ وّل اُسنے هّتھ ودھايا
کھِںڈ گِآ چنّ پانی اُسدے هّتھ آيا
کھِّجھ گِآ اُه رون لّگا تلملايا۔
چےت دی اُه نِّکھری هوای چاننی
رات چاهُںدے سی اسیں وی ماننی۔
