جِّدھر جاویں, جِّتھے جاویں, پهُںچ تکالے گھر ۔
چِڑیآں شامیں چُوں-چُوں کیتی آن دوالے گھر ۔
اںدروں روگی هووے تے چِهرے توں ساف دِسے,
ڈِاُڑی توں هی لّبھ پَےںدے جے هون سُکھالے گھر ۔
آپنا آپ گںوا کے لّبھے ورھِآں بااد تُسیں,
وےکھی! تےرے پِآر دوااے دےس نِکالے گھر ۔
رّبا تےری ِاس رهِمت توں سُّکے چںگے آں,
اُدھر میںه وّسے تے اَےدھر پَےن پنالے گھر ۔
روا-رویں هر واری تےرے در تے آاے آں,
فِر کِاُں تےرے شهِر دے جاپن دےکھے بھالے گھر ۔
کنّوں بُّچی, تِرسی بّچی, مںگدی جانوں گای,
کِس کںم بااد 'چ پِاُ آيا جے لَے کے والے گھر ۔
مِلدے نهیں ساں پر اُنھاں نُوں وےکھ تے لَےںدے ساں,
هااے سّجنا دُور وسااے 'آرِف والے' گھر ۔
اَےنے اُّچے نا تُوں 'انور' مهِل مینار بنا,
اَوڑک نُوں بننا اے تےرا خاک وِچالے گھر ۔
