جِّتھے لّبھی چھاں, اُّتھے ای بهِ گای آں ۔
'ِاشک' هُراں دے اَوکھے پَےںڈے پَے گای آں ۔
ِاه نا سمجھ تِرا هّتھ مَےتھوں اُّتے وے,
تَےنُوں اپنا سمجھ کے, جُرم وی سهِ گای آں ۔
اُهنُوں سںگی سمجھ سامان چُکايا سی,
اُه نّس گِآ, مَےں کھلی-کھلوتی رهِ گای آں ۔
اُه وی چڑھدے پانی واںگر آيا سی,
مَےں وی کّچیآں کںدھاں واںگر ڈھهِ گای آں ۔
'هالا' پهِلاں مںزل ساهوےں دِسدی سی,
راهبر لّبھا, تاں مَےں دےکھو رهِ گای آں ۔
