جِںدگی بھر جھّلیآں دُسواریآں ۔
پر کدے مَےں هِںمتاں نا هاریآں ۔
مَےں سمادھی لااُن دی سوچاں جدوں,
مار دےون واج جِںمےواریآں ۔
ساگراں دا ساتھ مانن والیآں,
مِّٹھیآں ندیآں وی هوایآں کھاریآں ۔
بھُکھ, گریبی نا گھٹی گھر دی اجے,
آن لّگیآں مهِںگیآں بیماریآں ۔
جے اکل دا جور چّلدا ِاسک تے,
لااُن دِںدی نا جھناں وِچ تاریآں ۔
بِرکھ جںگل دے اُلاںبھا دے رهے,
میںه نے ساڈے چوں نا اّگاں ٹھاریآں ۔
پاںدھیآں نُوں تاں سپھر نے موه لِآ,
بھُّل گایآں مںجِلاں هی ساریآں ۔
آپنی مِّٹی چ مِّٹی هو گاے,
لوک مِّٹی نال لا کے ےاریآں ۔
اَوس گھر وِچ رّب کھےلن آ گِآ,
گُوںج جِّتھے پَےںدیآں کِلکاریآں ۔
بهِ 'امن' توں مُّل پُّچھیں جںگ دا,
جِس نے هّتھیں کیمتاں نے تاریآں ۔
