ਦਰਦ ਕੀ ਆਗ ਕੋ ਫੈਲਾ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਏਗਾ

 

੫੧. ਯੇ ਖੇਤ ਹਮਾਰੇ ਹੈਂ ਯੇ ਖ਼ਲਿਹਾਨ ਹਮਾਰੇ

ਯੇ ਖੇਤ ਹਮਾਰੇ ਹੈਂ ਯੇ ਖ਼ਲਿਹਾਨ ਹਮਾਰੇ

ਪੂਰੇ ਹੁਏ ਇਕ ਉਮਰ ਕੇ ਅਰਮਾਨ ਹਮਾਰੇ

ਹਮ ਵੋ ਜੋ ਕੜੀ ਧੂਪ ਮੇਂ ਜਿਸਮੇਂ ਕੋ ਜਲਾਏਂ

ਹਮ ਵੋ ਹੈਂ ਕਿ ਸਹਰਾਓਂ ਕੋ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਬਨਾਏਂ

ਹਮ ਅਪਨਾ ਲਹੂ ਖ਼ਾਕ ਕੇ ਤੋਦੋਂ ਕੋ ਪਿਲਾਏਂ

 

ਇਸ ਪਰ ਭੀ ਘਰੌਂਦੇ ਰਹੇ ਵੀਰਾਨ ਹਮਾਰੇ

ਯੇ ਖੇਤ ਹਮਾਰੇ ਹੈਂ ਯੇ ਖ਼ਲਿਹਾਨ ਹਮਾਰੇ

 

ਹਮ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲਾਏ ਥੇ ਲਹੂ ਅਪਨਾ ਜਲਾਕਰ

ਹਮ ਫੂਲ ਉਗਾਤੇ ਥੇ ਪਸੀਨੇ ਮੇਂ ਨਹਾਕਰ