ਹੁਜ਼ੂਰ ਮੂੰਹ ਸੇ ਬਹ ਰਹੀ ਹੈ ਪੀਕ, ਸਾਫ਼ ਕੀਜੀਏ

ਹੁਜ਼ੂਰ ਆਪ ਤੋ ਨਸ਼ੇ ਮੇਂ ਹੈਂ, ਮੁਆਫ਼ ਕੀਜੀਏ

 

ਹੁਜ਼ੂਰ ਕਯਾ ਕਹਾ, ਮੈਂ ਆਪਕੋ ਬਹੁਤ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਹੂੰ

ਹੁਜ਼ੂਰ ਕਾ ਕਰਮ ਹੈ ਵਰਨਾ ਮੈਂ ਭੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੂੰ

 

ਹੁਜ਼ੂਰ ਛੋੜੀਏ ਹਮੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰ ਰੋਗ ਹੈਂ

ਹੁਜ਼ੂਰ ਜਾਈਏ ਕਿ ਹਮ ਬਹੁਤ ਗ਼ਰੀਬ ਲੋਗ ਹੈਂ

 

(ਨਿਸਫ਼-ਸ਼ਬ=ਅੱਧੀ ਰਾਤ, ਵਸਵਸੇ=ਵਹਿਮ)

 

੪੭. ਖ਼ਵਾਬ

ਵਹ ਚਾਂਦ ਜੋ ਮੇਰਾ ਹਮਸਫ਼ਰ ਥਾ