ਐ ਦਿਲ, ਜਿਸਨੇ ਤੇਰੀ ਮਹਰੂਮੀ ਕੇ ਦਾਗ਼ ਕੋ ਧੋਯਾ ਥਾ
ਆਜ ਉਸਕੀ ਆਂਖੇਂ ਪੁਰਨਮ ਥੀਂ ਔਰ ਤੂ ਸੋਚ ਮੇਂ ਖੋਯਾ ਥਾ
ਦੇਖ ਪਰਾਯੇ ਦੁਖ ਕੀ ਖ਼ਾਤਿਰ ਤੂ ਭੀ ਕਭੀ ਯੋਂ ਰੋਯਾ ਥਾ?
(ਨਾਯਾਬ=ਦੁਰਲਭ, ਮਹਰੂਮੀ=ਬਦਕਿਸਮਤੀ, ਪੁਰਨਮ=ਗਿੱਲੀਆਂ)
੪੯. ਐ ਵਤਨ
ਐ ਵਤਨ ਐ ਵਤਨ