ਕੁਝ ਚਮਕ ਪੈਂਦੇ, ਬਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ੍ਹੇਰਿਆਂ ਵਿਚ

ਜਦ ਜਦ ਵੀ ਖੌਫ ਦੀ ਰਾਤ ਗੂੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ

ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਦਿੰਦੇ

 

ਕੁਝ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਕਹਿੰਦੇ

ਕੁਝ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਬਣਦੇ

ਤੇ ਕੁਝ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਹੌਕਾ

 

ਕੁਝ ਇਸ ਸਭ ਕਾਸੇ ਤੋਂ ਬੇਪਰਵਾਹ

ਮਿਲਦੇ ਏਵੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਵਿਛੜੇ ਹੀ ਨਹੀਂ

ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਵਿਛੜਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ

ਅੰਤਾਂ ਦੇ ਭੁਲੱਕੜ,

ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਦੇ, ਮੁੱਕਰਦੇ

ਫਿਰ ਵੀ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ

 

ਦੋਸਤ ਹੀ ਨੇ

ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦੇ ਜੋ ਉਦਾਸੀ ਅੱਖ ਦੀ

ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਦੁਖਦੀ ਰਗ 'ਤੇ

ਜਖ਼ਮ ਦੇ ਕੇ

ਮਲ੍ਹਮਾਂ ਲੱਭਦੇ ਫਿਰਦੇ

 

ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਇਕੱਠੇ ਸੌਹਾਂ ਖਾਧੀਆਂ

ਕਦੇ ਸੀਨੇ ਲਾ-ਲਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਸਭ

ਰਵਾਉਂਦੇ, ਹਸਾਉਂਦੇ, ਨਚਾਉਂਦੇ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਗਾਉਂਦੇ