ਸਤਵੰਤੀ-ਸ਼ਾਮ

ਹੁਣੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਹ-ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਜੂੜਾ

ਸਿਰ ਤੇਰੇ 'ਤੇ ਸੋਭ ਰਿਹਾ ਸੀ

ਹੁਣੇ, ਤੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਝੁਮਕੇ

ਸੁਹਜ ਭਰੀਤੇ ਹਿਲ ਰਹੇ ਸਨ

ਹੁਣੇ ਤੇਰੇ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕੀ ਰੰਗ ਨੇ

ਮੌਸਮ ਦਾ ਰੰਗ ਮੁਸ਼ਕੀ ਕੀਤਾ

ਹੁਣੇ ਮੇਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਵਿਚ

ਫੁੱਲ ਕਈ ਨੀਲੇ ਖਿਲ ਰਹੇ ਸਨ

 

ਹੁਣੇ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੱਜਣੀ

ਹਵਾ 'ਚ ਮਿਸ਼ਰੀ ਘੋਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ

ਹੁਣੇ ਤਾਂ ਨੀਮ-ਬਲੌਰੀ ਅੱਖੀਆਂ

ਚਾਨਣ ਮੁੱਖੜਾ ਟੋਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ

ਹੁਣੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਤੇਰਾ

ਖ਼ਆਿਲ ਵਲੇਵਾਂ ਪਾ ਬੈਠਾ ਹੈ

ਹੁਣੇ ਕੋਈ ਦੂਰ ਉਡੇਂਦਾ ਪੰਛੀ

ਦਿਲ ਦੀ ਛਤਰੀ ਆ ਬੈਠਾ ਹੈ