ਇੰਝ ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿਚ

ਘੁਲ਼ੀ ਏ ਖੁਮਾਰੀ

ਜਿਵੇਂ ਮੀਹਾਂ ਵਿਚ ਮੋਰ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਵੇ

ਧਰਤੀ ਨੇ ਅੰਬਰ ਨੂੰ

ਪੁੱਛਿਆ ਸਵਾਲ, ਦੱਸ

ਕਣੀਆਂ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਕਿਹੜਾ ਸਾਜ਼ ਵੇ ?

 

ਕੋਸੀ ਕੋਸੀ ਧੁੱਪ ਜਿਹੇ

ਹੱਥ ਤੇਰੇ ਚੁੰਮ ਲਵਾਂ

ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਫੰਬਿਆਂ ਜਿਹੇ ਪੈਰ ਨੀਂ

ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਗੁੰਦਾਂ

ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਸਵੇਰ

ਕੱਟਾਂ ਕੋਲ ਬਹਿ ਕੇ ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰ ਨੀਂ

 

ਚੁੰਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣੀ ਦੀ

ਲਾ ਦਿਆਂ ਕਿਨਾਰੀ

ਰੁੱਗ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਕੁੜਤੀ 'ਤੇ ਧਰਦਾਂ

ਤੁਪਕੇ ਤ੍ਰੇਲ ਦੇ

ਜੋ ਚੁਣ ਕੇ ਲਿਆਵਾਂ

ਤੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹਾ ਕੇ ਮੋਤੀ ਕਰਦਾਂ

 

ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਭਰਿਆ

ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਜਿਹੜਾ

ਅੱਖੀਆਂ 'ਚੋਂ ਡੁੱਲਣੇ ਨੂੰ ਫਿਰਦਾ

ਪੂਰ ਦੇ ਪਿਆਸ

ਵੇ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰ ਆਸ

ਵੇਖ ਮੁੱਠੀਆਂ 'ਚੋਂ ਰੇਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿਰਦਾ