ਤੇਰੀ ਵੱਢੀ ਟੌਰ ਸ਼ਹਿਰਾ
ਜਿਵੇਂ ਹੈ ਲਾਹੌਰ ਸ਼ਹਿਰਾ
ਬਹੁੜੇਂ, ਜੀਹਨੂੰ ਮਾਰਦੈਂ ਅਵਾਜ਼
ਵਿਚ ਨਾ ਭੁਲੇਖੇ ਪਾਈਂ
ਏਨੀ ਗੱਲ ਲੇਖੇ ਲਾਈਂ
ਹਾਲੇ ਸਾਡਾ ਏਨਾ-ਕੁ ਰਿਆਜ਼
ਇਥੋਂ ਫੇਰ ਅੱਗੇ ਰਾਹਾਂ
ਜਿੰਨੀਆਂ ਕੁ ਹਿੱਸੇ ਸਾਹਾਂ
ਨਖ਼ਰੇ ਅਦਾਵਾਂ ਭਰੇ ਨਾਜ਼
ਜੀਅ ਲਵਾਂਗੇ ਲੱਪ ਭਰ
ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਭਰ
ਲੰਘਿਆਂ ਦੇ ਸਾਂਭਲੀਂ ਤੂੰ ਰਾਜ਼
