ਕਾਬਲੀ ਹਿੰਦ ਸੁ ਆ ਵੜਯੋ
ਦੱਖਨ ਗਈ ਸੁ ਗੱਲ ॥
ਦਿੱਲੀ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਹੱਲੇ ਹੀ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਅੱਗੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸਲ ਵਿਚ ਮੀਰ ਮੰਨੂੰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਖਾਨਾਜੰਗੀ ਫੈਲ ਗਈ। ਦੋ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਵਿਚ ਕਈ ਹਾਕਮ ਆਏ ਤੇ ਗਏ। ਕਦੇ ਦਿੱਲੀ ਕਦੇ ਕਾਬਲ। ਇਸ ਖਾਨਾਜੰਗੀ ਦਾ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਫਾਇਦਾ ਹੋਇਆ।
ਮੀਰ ਮੰਨੂੰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਉਸ ਦੀ ਬੀਵੀ ਮੁਰਾਦ ਬੇਗਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਅਮੀਨ ਖਾਨ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਤੇ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਆਲਮਗੀਰ ਤੋਂ ਸਹਿਮਤੀ ਲੈ ਲਈ। ਪਰ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਅਮੀਨ ਖਾਨ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਬੇਗਮ ਨੇ ਰਾਜ ਭਾਗ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਪਰ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤੀਵੀਂ ਸਾਬਤ ਨਾ ਹੋਈ ਤੇ ਅੱਯਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ। ਰਾਜ ਭਾਗ ਖੁਸਰਿਆਂ ਹੱਥ ਆ ਗਿਆ। ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਅਬਦਾਲੀ ਤੱਕ ਪੁੱਜੀਆਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮੁਰਾਦ ਬੇਗਮ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਸੂਬੇਦਾਰ ਤੇ ਖਵਾਜਾ ਉਬੈਦੁੱਲਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਨਾਇਬ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਰਾਦ ਬੇਗਮ ਤੇ ਉਬੈਦੁੱਲਾ ਦੀ ਆਪਸ ਵਿਚ ਨਾ ਬਣੀ ਤੇ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਉਲਟ ਚੱਲ ਪਏ। ਮੁਰਾਦ ਬੇਗਮ ਨੇ ਸੱਯਦ ਭਿਖਾਰੀ ਖਾਂ ਨੂੰ ਮਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਬੈਦੁੱਲਾ ਨੇ ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਲੁੱਟ ਮਚਾ ਦਿੱਤੀ। ਬੇਗਮ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਵਜ਼ੀਰ ਗਾਜ਼ੀਉਦੀਨ ਤੋਂ ਮਦਦ ਮੰਗੀ। ਉਹ ਬੇਗਮ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਲੀ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਹਾਕਮ ਅਦੀਨਾ ਬੇਗ ਨੂੰ ਲਾ ਗਿਆ।
ਮੁਰਾਦ ਬੇਗਮ ਦੀ ਕੁੜੀ ਉਮਦਾ ਬੇਗਮ, ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੈਮੂਰ ਨਾਲ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਜ਼ੀਰ ਗਾਜ਼ੀਉਦੀਨ ਇਮਾਦੁਲ ਮੁਲਕ ਨੇ ਜ਼ੋਰੋ ਜ਼ੋਰੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਅਬਦਾਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਖਬਰਾਂ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਤਾਂ ਉਹ ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਅਦੀਨਾ ਬੇਗ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਭੇਜ ਨਿਕਲਿਆ। ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਹਾਕਮ ਮਿਰਜ਼ਾ ਜਾਨ ਨੂੰ,
