ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ। 'ਸਿਲਾ' ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ । ਕੂਪ-ਖੂਹ। ਤਟਾ- [तडाग] ਤਲਾਬ ।੧।

ਕੈਸੇ ਤਰੈ-ਨਹੀਂ ਤਰ ਸਕਦਾ । ਸਰਪੁਰ-ਜ਼ਰੂਰ ।੧।ਰਹਾਉ।

ਕੁਲਖੇਤਿ-ਕੁਲਖੇਤ (ਤੀਰਥ) ਉੱਤੇ (ਜਾ ਕੇ) । ਗ੍ਰਹਨ ਕਰੈ- ਗ੍ਰਹਿਣ (ਸਮੇ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ) ਕਰੋ । ਅਰਪੋ-ਭੇਟਾ ਕਰੇ, ਦਾਨ ਕਰੋ । ਵਨੀ-ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ।੨।

ਪ੍ਰਸਾਦ-ਭੋਜਨ, ਠਾਕਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ । ਮੰਡ -ਜਗਤ ਵਿਚ। ਬਿਗਾਰਿ-ਵਿਗਾੜ ਕੇ । ਸਾਢੇ-ਸਵਾਰੇ । ਹਾਂਢੇ-ਭਟਕਦਾ ਹੈ ।੩।

ਕਹਾ-ਕਿਉਂ ? ਪਰਗਟਿ-ਪਰਗਟ ਪਰਗਟੈ ਉੱਘੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ । ਪਾਹਾਰਾ-ਦੁਕਾਨ, (ਠੱਗੀ ਦੀ) ਹੱਟੀ। ਸੋਧਿ ਸਾਧਿ-ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ । “ਕਹੁ ਰਵਿਦਾਸ ! ਸੋਧਿ ਬੀਚਾਰਿਆ, ਪਾਪੀ ਨਿੰਦਕੁ ਨਰਕਿ ਸਿਧਾਰਿਆ"-ਅਨੁਵੰ ॥੪॥

ਅਰਥ : ਸਾਧੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ (ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਨਿਵਾਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ) ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦਾ, ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਜਾਣੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਨਰਕ ਵਿਚ ਹੀ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।੧।ਰਹਾਉ।

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਅਠਾਹਠ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ (ਭੀ) ਕਰੇ, ਜੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭੀ ਕਰੋ, ਜੇ (ਲੋਕਾ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ) ਖੂਹ ਤਲਾਬ` (ਆਦਿਕ) ਲਵਾਏ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ (ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਦੀ) ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।੧।

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕੁਲਖੇਤ੍ਰ ਤੇ (ਜਾ ਕੇ) ਗ੍ਰਹਿਣ (ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ) ਕਰੋ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੀ ਵਹੁਟੀ (ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ) ਦਾਨ ਕਰ ਦੋਵੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੇ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਭਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਭੀ ਲਾਭ ਨਹੀਂ !੨।