ਮਹਿ ਲੇਖੀਐ, ਸਨਕ ਮਹਿ ਪੇਖੀਐ, ਨਾਮ ਕੀ

ਨਾਮਨਾ ਸਪਤ ਦੀਪਾ ॥੧॥ ਜਾ ਕੈ ਈਦਿ ਬਕਰੀਦਿ

ਕੁਲ ਗਊ ਰੇ ਬਧੁ ਕਰਹਿ, ਮਾਨੀਅਹਿ ਸੇਖ ਸਹੀਦ

ਪੀਰਾ॥ ਜਾ ਕੈ ਬਾਪ ਵੈਸੀ ਕਰੀ, ਪੂਤ ਐਸੀ ਸਰੀ,

ਤਿਹੂ ਰੇ ਲੋਕ ਪਰਸਿਧ ਕਬੀਰਾ ॥੨॥ ਜਾ ਕੇ ਕੁਟੰਬ

ਕੇ ਢੇਢ ਸਭ ਢੋਰ ਢੋਵੰਤ ਫਿਰਹਿ, ਅਜਹੁ ਬੰਨਾਰਸੀ

ਆਸ ਪਾਸਾ ॥ ਆਚਾਰ ਸਹਿਤ ਬਿਪ੍ਰ ਕਰਹਿ

ਡੰਡਉਤਿ, ਤਿਨ ਤਨੰ ਰਵਿਦਾਸ ਦਾਸਾਨ ਦਾਸਾ ॥੩॥੨॥

ਪਦ ਅਰਥ : ਤੇ ਊ-ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ। ਜਨਾਂ-(ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ) ਸੇਵਕ । ਪਦਮ ਕਵਲਾਸਪਤਿ- [पद्मापति, कमलापति] ਪਦਮ ਕਵਲਾਸਪ ਪਦਮਾਪਤਿ, ਕਮਲਾਪਤਿ । ਪਦਮਾ-ਲੱਛਮੀ, ਮਾਇਆ । ਕਮਲਾ-ਲਛਮੀ, ਮਾਇਆ । ਪਦਮਾਪਤਿ-ਪਰਮਾਤਮਾ । ਕਵਲਾਸਪਤਿ-ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਾਇਆ ਦਾ ਪਤੀ । ਤਾਸ ਸਮ-ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਵਰਗਾ ਤਾਸ ਤੁਲਿ-ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ । ਕੋਊ ਆਨ-ਕੋਈ ਹੋਰ । ਹੋਇ-ਹੋ ਕੇ, ਬਣ ਕੇ । ਬਿਸਥਰਿਓ-ਖਿਲਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਆਪਕ । ਰੇ-ਹੇ ਭਾਈ ! ਆਨ ਆਨ-[Skt. ਅਧਜ ਅਧਰ] ਘਰ ਘਰ ਵਿਚ, ਘਟ ਘਟ ਵਿਚ । ਸੋਉ-ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ।ਰਹਾਉ।

ਜਾ ਕੈ-ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ । ਭਾਗਵਤ-ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਲਾਹ । ਅਵਰੁ -(ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ) ਕੋਈ ਹੋਰ । ਆਛੋਪ-ਅਛੋਹ ਅਛੂਤ । ਛੀਪਾ-ਛੀਂਬਾ । ਪੇਖੀਐ-ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ । ਨਾਮਨਾ-ਵਡਿਆਈ । ਸਪਤ ਦੀਪਾ-ਸੱਤ ਦੀਪਾਂ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ।੧।

ਜਾ ਕੈ-ਜਿਸ ਦੀ ਕੁਲ ਵਿਚ । ਬਕਰੀਦਿ-ਉਹ ਈਦ ਜਿਸ ਤੇ ਗਊ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇਂਦੇ ਹਨ [ਬਕਰ-ਗਊ] । ਬਧੁ ਕਰਹਿ-ਜ਼ਬਹ