ਅਤੇ 'ਬਾਹਰਿ' ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਚੇਤੇ ਰੱਖਣ ਜੋਗ ਹੈ । ‘ਬਾਹਰੁ' ਨਾਂਵ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਬਾਹਰਿ' ਕ੍ਰਿਆ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਹੈ] । ਉਦਕਿ-ਉਦਕ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ । ਪਖਾਰੀਐ-ਧੋ ਦੇਈਏ । ਘਟ-ਹਿਰਦਾ । ਬਿਬਿਧਿ-ਵਿ-ਵਿਧਿ ਕਈ ਵਿਧੀਆਂ ਦੇ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ । ਹੋਇਬੋ-ਹੋਵੇਗੇ । ਕੁੰਚਰ-ਹਾਥੀ । ਬਿਉਹਾਰ-ਵਿਉਹਾਰ, ਕੰਮ।੪।

ਰਵਿ-ਸੂਰਜ । ਰਜਨੀ-ਰੈਣਿ, ਰਾਤ। ਜਥਾ ਗਤਿ-ਜਿਵੇਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਮਾਨੋ-ਜਾਣੇ । ਕਨਕ-ਸੋਨਾ । ਹੋਤ ਨਹੀ ਬਾਰ-ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ।੫। ਪਰਮ ਪਰਸ-ਸਭ ਪਾਰਸਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਰਸ । ਭੇਟੀਐ-ਮਿਲ ਪਏ । ਲਿਲਾਟ-ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ । ਉਨਮਨ-[Skt. ਤਸ ( adj ) anxious, eager, impatient] ਤਾਂਘ – ਭਰਿਆ। ਉਨਮਨ ਮਨ- ਉਹ ਹਿਰਦਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ-ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ । ਮਨ ਹੀ-ਮਨਿ ਹੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ, ਅੰਦਰ ਹੀ, ਅੰਤਰ- ਆਤਮੇ ਹੀ । ਬਜਰ-ਕਰੜੇ, ਸਖ਼ਤ, ਪੱਕੇ । ਕਪਾਟ-ਕਵਾੜ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਭਿੱਤ ॥੬॥

ਜੁਗਤਿ-ਤਰੀਕਾ ਸਾਧਨ । ਭਗਤਿ ਜੁਗਤਿ-ਬੰਦਗੀ-ਰੂਪ ਸਾਧਨ (ਵਰਤ ਕੇ) । ਮਤਿ-ਬੁੱਧੀ, ਅਕਲ । ਸਤਿ ਕਰੀ-ਪੱਕੀ ਕਰ ਲਈ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ ਲਈ, ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਡੋਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਈ। ਕਾਟਿ-ਕੱਟ ਕੇ । ਸੋਈ-ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ । ਬਸਿ-ਵੱਜ ਕੇ, ਟਿਕ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ। ਰਸ-ਆਨੰਦ ਨਾਲ । ਮਨ ਮਿਲੇ-ਮਨ ਹੀ ਮਿਲੇ, ਅੰਤਰ-ਆਤਮੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ । ਨਿਰਗੁਨ-ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ । ਗੁਨ ਬਿਚਾਰ- ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਯਾਦ।੭।

ਨਿਗ੍ਰਹ-ਰੋਕਣਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕਣਾ । ਟਾਰੀ ਨ ਟਰੈ-ਟਾਲਿਆਂ ਟਲਦੀ ਨਹੀਂ ।