ਪਦ ਅਰਥ : ਦੁਲਭ-ਦਰ-ਲੱਭ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ । ਪੁੰਨ-ਭਲੇ ਕੰਮ । ਜਾਤ-ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਬਿਬੇਕੈ-ਵਿਚਾਰ-ਹੀਣਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅੰਞਾਣ-ਪੁਣੇ ਵਿਚ । ਸਮਸਰਿ-ਵਰਗੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ । ਕਿਹ ਲੇਖੈ-ਕਿਸ ਕੰਮ ਆਏ ? ਕਿਸੇ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ।੧।

ਰਾਜਾ-ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ । ਰਸੁ-(ਮਿਲਾਪ ਦਾ) ਅਨੰਦ । ਜਿਹ ਰਸ-ਜਿਸ ਰਸ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ । ਅਨ ਰਸ-ਹਰ ਚਸਕੇ ।੧।ਰਹਾਉ।

ਜਾਨਿ-ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ, ਜਾਣਦੇ ਬੁੱਝਦੇ ਹੋਏ। ਅਜਾਨ-ਅੰਞਾਣ । ਬਾਵਰ-ਪਾਗ਼ਲ । ਸੋਚ ਦਿਵਸੁ-ਉਮਰ ਦੇ ਦਿਨ ਇੰਦ੍ਰੀ-ਕਾਮ ਵਾਸ਼ਨਾ । ਅਸੋਚ-ਚੰਗੀਆ ਮੰਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ । ਜਾਹੀ-ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੇ ਹਨ । ਸਬਲ-ਸ+ਬਲ ਬਲਵਾਨ । ਨਿਬਲ-ਨਿਰਬਲ, ਕਮਜ਼ੋਰ । ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ-ਪਰਖਣ ਦੀ ਅਕਲ । ਪਰਮਾਰਥ -ਪਰਮ ਅਰਥ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੋੜ । ਪਰਵੇਸ-ਦਖ਼ਲ ।੨। ਆਨ-ਕੁੱਝ ਹੋਰ 1 ਅਚਰੀਅਤ-ਕਮਾਈਦਾ ਹੈ ।

ਆਨ ਕਛੂ-ਕੁੱਝ ਹੋਰ । ਅਪਰ-ਅਪਾਰ ਬਲੀ । ਉਦਾਸ-ਉਪਰਾਮ, ਆਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ । ਪਰਹਰਿ-ਛੱਡ ਕੇ, ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ। ਕੋਪੁ-ਗੁੱਸਾ ( ਜੀਅ-ਜਿੰਦ ਉਤੇ ॥੩॥

ਅਰਥ : (ਅਸਾਂ ਮਾਇਆ-ਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਨੇ) ਜਗਤ-ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਉਸ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਦੇ ਵਿਚਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਆਨੰਦ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ (ਮਾਇਆ ਦੇ) ਹੋਰ ਰ ਸਾਰੇ ਚਸਕੇ ਦੂਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ।੧।ਰਹਾਉ।

ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, (ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ) ਤੇ) ਭਲੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਅਸਾਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਪਰ ਅਸਾਡੇ ਅੰਞਾਣਪੁਣੇ ਵਿਚ ਇਹ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; (ਅਸਾਂ