ਵਿਆਹ ਆ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਾਰਡ ਵੰਡ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਤੂੰ ਆਹ ਕੀ ਕਹਿਰ ਕਰ ਮਾਰਿਆ ? ਹੁਣ ਭੱਜ ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਵੀਰ ਬਣਕੇ।" ਉਹ ਅੱਗਿਓਂ ਕੁਰਲਾਇਆ "ਮੇਰੀ ਵੀ ਭੈਣ ਦੀ ਪੈਲੇਸ 'ਚ ਬਰਾਤ ਆਈ ਖੜ੍ਹੀ ਆ ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਬਚਾਵਾਂਗਾ ਚਾਹੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕਿਉਂ ਨਾ ਵਿਕ ਜਾਵੇ।" ਜੀਪ ਵਾਲਾ ਨੌਜੁਆਨ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਆਖੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ "ਓਏ ਰੱਬਾ। ਆਹ ਕੀ ਪਾਪ ਕਰਵਾ 'ਤਾ ਮੇਰੇ ਤੋਂ।" ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਪਹੁੰਚਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਖੜ੍ਹਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਹੂ ਦੇ ਛੱਪੜ ਵਿੱਚ ਨਿਢਾਲ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠਾ ਸੀ । ਜੀਪ 'ਚ ਬੈਠੀਆਂ ਸਵਾਰੀਆਂ ਉਤਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਈਆਂ ਜਦਕਿ ਜੀਪ ਚਾਲਕ 'ਵਾਜਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ "ਓਏ ਮੁੰਡਾ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲਦਾ ਤਾਂ ਦਿਉ ਵਿਚਾਰੇ ਨੂੰ ।" ਮੇਰੀ ਦੁਹਾਈ ਸੁਣਕੇ ਕੋਈ ਨਾ ਬਹੁੜਿਆ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨੇੜਲੇ ਖੇਤ 'ਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਕਿਸਾਨ ਵੀ ਪਰ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰ ਗਏ ਪਰ ਨੇੜੇ ਗੋਭੀ ਤੋੜ ਰਹੀਆਂ ਭਈਆਂ ਦੀਆਂ ਜਨਾਨੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜੀਪ 'ਚ ਲੱਦ ਦਿੱਤਾ। ਜੀਪ ਸਰਪਟ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੌੜ ਪਈ। ਰੇਲਵੇ ਫਾਟਕ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਐਲਾਨ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਸਰਕਾਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਮੰਡੀ ਡੱਬਵਾਲੀ ਵਿਖੇ ਮੈਨੂੰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਪਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਵੇਖਦਿਆਂ ਸਾਰ ਹੀ ਜਵਾਬ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਟੀਕੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਲਾ ਦਿੱਤੇ ਪਰ ਦਰਦ ਦੀਆਂ ਚੀਸਾਂ ਮੇਰਾ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੰਨ੍ਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ । ਏਨੇ ਨੂੰ ਜੀਪ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਵੜਿੰਗ ਖੇੜਾ (ਲੰਬੀ ਹਲਕਾ) ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਆ ਗਏ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੀਪ ਚਾਲਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ "ਵੀਰ! ਤੂੰ ਜਾਹ। ਆਵਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਡੋਲੀ ਤੋਰ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋ ਹੋਵੇਗੀ ਵੇਖੀ ਜਾਏਗੀ। ਇਕ ਜਣਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਭੇਜਦੇ ।" ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਬਠਿੰਡੇ ਰੈਫ਼ਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਸਤੇ 'ਚ ਐਮਬੂਲੈਂਸ 'ਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾ ਰਹੇ ਜੀਪ ਚਾਲਕ ਦੇ ਮਾਲਕ (ਜੀਹਦੀ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਮੰਡੀ ਡੱਬਵਾਲੀ ਵਿਖੇ ਉਹ ਜੀਪਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ) ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਸ਼ੀਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਵੀਹ ਕੈਰੀਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦਿਉ ਤਾਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਰੁਕੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਕ ਮੈਡੀਕਲ ਤੋਂ ਇਹ ਸਮਾਨ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਲਕ 'ਚ ਸੁੱਟ ਲਿਆ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਦਰਦ ਸਰੂਰ 'ਚ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਐਮਬੂਲੈਂਸ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਏਨਾ ਖ਼ੂਨ ਵਹਿਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਨਾ ਮੈਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਡੋਲਿਆ ਸੀ।

ਬਠਿੰਡੇ ਭਾਗੂ ਰੋਡ 'ਤੇ ਡਾ. ਦਿਉਲ ਕੋਲ ਮੈਨੂੰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵੇਲੇ ਵੀ ਮੈਂ ਹੋਸ਼ 'ਚ ਰਿਹਾ ਪਰ ਸਰੀਰ ਸੁੰਨ ਸੀ। ਘੰਟਾ ਭਰ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਚੱਲਿਆ। ਪਿੰਡੋਂ ਸੋਨੀ ਹੋਰੀਂ ਆ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮੇਰੀ ਜੈਕੇਟ 'ਚ ਸਮੈਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਲਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹਸਪਤਾਲ 'ਚ ਹੀ ਸਮੈਕ ਪੀਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪੰਗਾ ਉਦੋਂ ਪੈ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਰਣ ਲਈ ਬੈਡ ਤੋਂ ਉਤਰ ਪਿਆ। ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾ ਵਹਿ ਤੁਰੀਆਂ। ਉਹ ਡਿਸਪੈਂਸਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਾਖ਼ਲ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਮੈਨੂੰ ਦਾਖ਼ਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਕੰਪਾਊਡਰ ਜੀਹਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਗੁਰਤੇਜ ਸੀ ਇਸ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਪਾਊਡਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ