ਕਾਤਲ ਨੇ ਗਾਰਦ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ- ਏਨੀ ਜੋਰ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਮਾਰੀ ਸੀ ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਕ ਬੋਲ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਨਿਕਲ ਸਕੇਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਏਗਾ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਉਨਾਂ ਨੇ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।

ਡਾਕਟਰ ਆਉਣ ਤੱਕ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਨਤਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇਵਾ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਰੋਈ- ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਲਿਜਾਣ ਦੇਣਾ ਹਸਪਤਾਲ। ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਚ ਡਾਕਟਰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ। ਤਾਸਕੀ ਨੇ ਹੌਲੀ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ- ਨਾ ਲਿਜਾਓ ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ। ਹਨਸਨ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਮੈਂ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਆਪਣੀ ਗਾਰਦ ਨਾਲ ਲਿਜਾਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ । ਰੋਕੋ ਨਾ। ਨਤਾਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਚੰਗਾ। ਤੇਰੀ ਮਰਜੀ। ਮੇਰੇ ਮਰਜੀ ਕਰਨ ਦੇ ਦਿਨ ਕਦੇ ਦੇ ਬੀਤ ਚੁਕੇ ਹਨ ਹੰਸਨ।

ਸਟਰੈਚਰ ਤੇ ਪਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਮੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਨਤਾਸ਼ਾ ਦਾ ਹੈ ਹੰਸਨ। ਧਿਆਨ ਰੱਖੀਂ। ਜਦੋਂ ਲਿਜਾਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਗਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਅਜੇ ਨਹੀਂ। ਹੋਰ ਫੋਰਸ ਲੈਕੇ ਆਓ ਪਹਿਲਾਂ। ਜੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਫਿਰ ਹਮਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ? ਫੌਰਨ ਪੁਲਸ ਚੀਫ ਭਾਰੀ ਫੋਰਸ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ। ਚੀਵ ਦੱਸਦਾ ਹੇ- ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਬੀਬੀ ਨੇ ਸਫੇਦ ਰੁਮਾਲ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦਾ ਜ਼ਖਮ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਲਹੂ ਨਾਲ ਚੋਂਦਾ ਸਿਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੇਵਲ ਸਿਸਕੀਆਂ। ਕਾਤਲ ਵਾਸਤੇ ਵਖਰੀ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਆਈ।

ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਰਸਤਾ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁਲੀਸ ਦੇ ਮੋਟਰ ਸਾਈਕਲਾਂ ਦਾ ਕਾਫਲਾ, ਪਿਛੇ ਪਿਛੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਸਾਇਰਨ ਵਜਾਂਦੀ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੀ ਦੋੜੀ। ਸਾਹ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੇਠਾਂ ਝੁਕ ਕੇ ਨਤਾਸ਼ਾ ਨੇ ਪੁਛਿਆ- ਕਿਵੇਂ ਹੋ? ਉਤਰ ਮਿਲਿਆ- ਕੁਝ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਹੱਥ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਸਕੱਤਰ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਬੁਲਾਇਆ- ਸਿਆਸੀ ਕਤਲ ਹੈ ਇਹ। ਰੂਸ ਦੀ ਖੁਫੀਆ ਕਮਾਂਡੋ ਫੋਰਸ ਦਾ ਬੰਦਾ। ਨਾਜ਼ੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਗੈਸਟਾਪੋ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਵਾਰਦਾਤ ਕਰਵਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਵਧੀਕ ਸ਼ੱਕ ਰੂਸੀਆਂ ਉਪਰ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਾਤਲ ਐਂਬੁਲੈਂਸ ਵਿਚ ਪੁਲੀਸ ਨੂੰ ਅਹਿਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਕਤਲ ਵਿਚ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਸਪਤਾਲ ਦੁਆਲੇ ਭੀੜਾਂ ਜੁੜਨ ਲਗੀਆਂ। ਨਤਾਸ਼ਾ ਬੋਲੀ- ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਵੇਰੀ ਹੋਣਗੇ। ਸਾਡੇ ਦੋਸਤ ਕਿਥੇ ਚਲੇ ਗਏ?

ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਨਰਸ ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰ ਦੀ ਹਜਾਮਤ ਕਰਨ ਆਈ। ਤਾਸਕੀ ਬੋਲਿਆ- ਕੱਲ੍ਹ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਨਤਾਸ਼ਾ, ਹਜਾਮਤ ਕਰਵਾ। ਲੈ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਸਕੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ- ਮੇਰੇ ਆਖਰੀ ਬੇਲ ਨੋਟ ਕਰ। ਹਨਸਨ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਲਿਖਾਇਆ- ਸਿਆਸੀ ਕਾਤਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰ ਉਪਰ ਪੁਚਾ ਦਿਤਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਮਾਰਿਆ। ਮੈਂ ਹੱਥੋਪਾਈ