ਕੁਬੁਧਿ ਡੂਮਣੀ ਕੁਦਇਆ ਕਸਾਇਣਿ
ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਘਟ ਚੂਹੜੀ ਮੁਠੀ ਕ੍ਰੋਧਿ ਚੰਡਾਲਿ ॥
ਕਾਰੀ ਕਢੀ ਕਿਆ ਥੀਐ ਜਾਂ ਚਾਰੇ ਬੈਠੀਆ ਨਾਲਿ ॥
ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਕਾਰਾਂ, ਨਾਵਣੁ ਨਾਉ ਜਪੇਹੀ ॥
ਨਾਨਕ ਆਗੈ ਊਤਮ ਸੇਈ ਜਿ ਪਾਪਾਂ ਪੰਦਿ ਨ ਦੇਹੀ॥ (ਵਾਰ ਸਿਰੀ ਰਾਗੁ ਮ: ੧, ਪੰਨਾ ੯੧)
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੂਤਕੁ ਜਗਿ ਛੋਤਿ ॥ (ਆਸਾ ਮ: ੧, ਪੰਨਾ ੪੧੩)
ਕਹੁ ਪੰਡਿਤ ਸੂਚਾ ਕਵਨੁ ਠਾਉ ॥
ਜਹਾਂ ਬੈਸਿ ਹਉ ਭੋਜਨ ਖਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥.....
ਗੋਬਰੁ ਜੂਠਾ ਚਉਕਾ ਜੂਠਾ ਜੂਠੀ ਦੀਨੀ ਕਾਰਾ ॥
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਤੇਈ ਨਰ ਸੂਚੇ ਸਾਚੀ ਪਰੀ ਬਿਚਾਰਾ ॥ (ਬਸੰਤੁ ਕਬੀਰ, ਪੰਨਾ ੧੧੯੫)
“ਲੰਗਰ ਮੇਂ ਨਾ ਗੋਹਾ ਬਾਲੇ ਨਾ ਗੋਹੇ ਕਾ ਚੌਂਕਾ ਦੇਵੇ ।" (ਰਹਿਤਨਾਮਾ ਭਾਈ ਚੌਪਾ ਸਿੰਘ)
ਚਤੁਰ ਬਰਨ ਇਕ ਦੇਰਾ ਅਹਾਰਾ।
ਇਕ ਸਮ ਸੇਵਹਿ ਧਰਿ ਉਰ ਪਯਾਰਾ॥੨੯॥ (ਗੁਰ ਪਰਤਾਪ ਸੂਰਯ, ਰਾਸਿ ੧ ਅੰਸੂ ੪੩)
“ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਬ ਤਯਾਰ ਹੋਇ, ਏਕ ਜਗਹ ਅੱਛੀ ਬਨਾਇਕੈ ਸ਼ਤਰੰਜੀ ਕੰਬਲ ਲੋਈ ਕਿਛ ਹੋਰ ਕਪੜਾ ਹੋਵੈ, ਬਿਛਾਏ, ਤਿਸ ਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਛਕੇ, ਚਉਂਕੇ ਕਾ ਭਰਮ ਨਾ ਕਰੇ, “ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ ਦਿਤੋਨੁ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ" ਉਸ ਵਖਤ ਧ੍ਯਾਨ ਪਰਮ ਗੁਰੂ ਕਾ ਕਰੈ । ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਲਬਦਾਰ" ਆਵੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੁਲਾਵੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਲੇਵੈ । ਖਟਕਰਮੀ ਜੋ ਕਹਿਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਅਮੁਕਾ ਅੰਨ ਖਾਈਏ, ਅਮੁਕਾ ਨਾ ਖਾਈਏ, ਸੋ ਸਭ ਭਰਮ ਹੈ। ਅੰਨ ਸਭ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ, ਇਕ ਏਹ ਖਾਣੇ ਵਾਲਾ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਦੇਹੀ ਮਾਫਕ ਹੋਵੇ ਸੋ ਖਾਏ, ਪਰ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਿਮੁਖ ਔਰ ਹੰਕਾਰੀ ਦਾ ਅੰਨ ਨਾ ਖਾਏ ।” (ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਮਾਰਗ)
ਦਬਿਸਤਾਨਿ ਮਜ਼ਾਹਬ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ :
_______________
੧. ਉੱਤਮ (ਪਵਿੱਤ੍ਰ) ਉਹ ਆਦਮੀ ਹਨ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ । ਜੋ ਠੱਗੀ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਲੁੱਟਣ ਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਹਨ।
੨. ਛੂਤ ਛਾਤ। ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਛੂਤ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਜਾਤੀ ਦੀ ਛੂਤ ਨਹੀਂ।
੩. ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਲੋਕ ਪਾਥੀਆਂ ਦਾ ਭੀ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦੇਣ, ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤੀਆਂ ਲਈ ਜੋ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ (ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ) ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੰਗਰ ਵਿਚ ਗੋਬਰ ਦਾ ਪੂਰਣ ਤਿਆਗ ਚਾਹੀਏ।
੪. ਵਾਹਿਗੁਰੂ।
੫. ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਦੀ ਲੋੜ ਵਾਲਾ।
