104. ਨੀ ਮਾਏ ਸਾਨੂੰ ਖੇਡਣੁ ਦੇਇ

ਨੀ ਮਾਏ ਸਾਨੂੰ ਖੇਡਣੁ ਦੇਇ,

ਮੇਰਾ ਵਤਿ ਖੇਡਣਿ ਕਉਣ ਆਸੀ ।ਰਹਾਉ।

 

ਇਕੁ ਕੀੜੀ ਬਿਆ ਦਰਸ ਭਲੇਰਾ,

ਥਰ ਹਰਿ ਕੰਪੇ ਕੋਈ ਇਹ ਜੀਆ ਮੇਰਾ,

ਸਹੁ ਗੁਣਵੰਤਾ ਬਿਆ ਰੂਪ ਚੰਗੇਰਾ,

ਅੰਗਿ ਲਾਵੈ ਕਿ ਮੂਲ ਨ ਲਾਸੀ ।1।

 

ਇਹ ਜਗ ਝੂਠਾ ਦੁਨੀਆਂ ਫ਼ਾਨੀ,

ਈਵੈਂ ਗਈ ਮੇਰੀ ਅਹਿਲ ਜੁਆਨੀ,

ਗਫ਼ਲਤਿ ਨਾਲਿ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਵਿਹਾਨੀ,

ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੋਈ ਹੋਸੀ ।2।

 

ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਰੱਬਾਣਾ,

ਸੋ ਹੋਸੀ ਜੋ ਰੱਬ ਦਾ ਭਾਣਾ,

ਓੜਕ ਇਥੋਂ ਉਥੇ ਜਾਣਾ,

ਇਸ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਪਛੋਤਾਸੀ ।3।

 

105. ਨੀਂ ਮਾਏ, ਮੈਨੂੰ ਖੇੜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲਿ ਨ ਆਖਿ

ਨੀਂ ਮਾਏ, ਮੈਨੂੰ ਖੇੜਿਆਂ ਦੀ

ਗੱਲਿ ਨ ਆਖਿ ।ਰਹਾਉ।

 

ਰਾਂਝਣ ਮੈਂਹਡਾ ਮੈਂ ਰਾਂਝਣ ਦੀ,

ਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੂੜੀ ਝਾਕੁ ।1।

 

ਲੋਕੁ ਜਾਣੈ ਹੀਰ ਕਮਲੀ ਹੋਈ,

ਹੀਰੇ ਦਾ ਵਰ ਚਾਕੁ ।2।

 

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ,

ਜਾਣਦਾ ਮਉਲਾ ਆਪੁ ।3।