112. ਪਾਵੇਂਗਾ ਦੀਦਾਰੁ ਸਾਹਬੁ ਦਾ

ਪਾਵੇਂਗਾ ਦੀਦਾਰੁ ਸਾਹਬੁ ਦਾ,

ਫ਼ਕੀਰਾ ਹੋਰ ਭੀ ਨੀਵਾਂ ਹੋਇ ।1।ਰਹਾਉ।

 

ਟੋਪੀ ਮੈਲੀ ਸਾਬਣੁ ਥੋੜਾ,

ਬਹਿ ਕਿਨਾਰੇ ਧੋਇ ।1।

 

ਮੀਣੀ ਢੱਗੀ ਨਾਮ ਸਾਂਈਂ ਦਾ,

ਅੰਦਰਿ ਬਹਿ ਕਰਿ ਚੋਇ ।2।

 

ਉਛਲ ਨਦੀਆਂ ਤਾਰੂ ਹੋਈਆਂ,

ਮੈਂ ਕੰਢੇ ਰਹੀ ਖਲੋਇ ।4।

 

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਂਈਂ ਦਾ,

ਹੋਣੀ ਹੋਇ ਸੋ ਹੋਇ ।5।

 

113. ਪਿਆਰੇ ਬਿਨ ਰਾਤੀਂ ਹੋਈਆਂ ਵੱਡੀਆਂ

ਪਿਆਰੇ ਬਿਨ ਰਾਤੀਂ ਹੋਈਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ।

ਰਾਂਝਾ ਜੋਗ਼ੀ ਮੈਂ ਜੁਗਿਆਣੀ,

ਕਮਲੀ ਕਰਿ ਕਰਿ ਸੱਡੀਆਂ ।ਰਹਾਉ।

 

ਮਾਸ ਝਰੇ ਝਰਿ ਪਿੰਜਰੁ ਹੋਇਆ,

ਕਰਕਨ ਲਗੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ।1।

 

ਮੈਂ ਇਆਣੀ ਨੇਹੁੰ ਕੀ ਜਾਣਾ,

ਬਿਰਹੁ ਤਨਾਵਾਂ ਗੱਡੀਆਂ ।2।

 

ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ,

ਦਾਵਣੁ ਤੇਰੇ ਮੈਂ ਲੱਗੀਆਂ ।3।