ਖਾਦਾਂ ਪਾਉਣ 'ਤੇ ਹੀ ਵੱਧ ਉੱਪਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਧ ਉਤਪਾਦਨ ਉਸ ਧਾਨ ਦਾ ਵੱਧ ਉਤਪਾਦਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਰਸਾਇਣਕ ਖਾਦਾਂ ਅਤੇ ਕੀਟ-ਨਾਸ਼ਕ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਅਸਰ ਥੱਲੇ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵੱਧ ਉਤਪਾਦਨ ਹੈ। ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਵੱਧ ਉਤਪਾਦਨ ਯਾਨੀਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਵੱਧ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਔਸ਼ਧੀ ਤੱਤ ਹੋਣੇ, ਉਸ ਦਾ ਵੱਧ ਉਤਾਪਦਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇਕਰ 100 ਕਿਲੋ ਰਸਾਇਣਕ ਖਾਦ ਪਾ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੇਵਲ 50 ਕਿਲੋ ਦਾਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸਥਾਨਕ ਕਿਸਮ ਸਾਨੂੰ 75 ਕਿਲੋ ਦਾਣੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਚੋਣਵੀਆਂ ਸਟੇਟ ਲਾਈਨ ਕਿਸਮਾਂ 60 ਕਿਲੋ ਦਾਣੇ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। 50 ਕਿਲੋ ਸ਼ੰਕਰ ਚਾਵਲ ਦੀ ਕੀਮਤ 300 ਰੁਪਏ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, 60 ਕਿਲੋ ਚੋਣਵੀਆਂ ਸਟੇਟ ਲਾਈਨ ਕਿਸਮ 450 ਰੁਪਏ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਸੁਗੰਧਤ ਬਾਸਮਤੀ ਦੇ 75 ਕਿਲੋ ਚਾਵਲ ਦੇ 1500 ਰੁਪਏ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕਿਥੋਂ ਪੈਸਾ ਵੱਧ ਮਿਲਿਆ। ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ 300 ਰੁਪਏ, ਸਿੱਧੀ ਕਿਸਮ ਦਾ 450 ਰੁਪਏ ਅਤੇ ਬਾਸਮਤੀ ਦਾ 1500 ਰੁਪਏ। ਸ਼ੰਕਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਪ੍ਰਤੀ ਏਕੜ 28 ਕੁਇੰਟਲ ਧਾਨ, ਸਿੱਧੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਪ੍ਰਤੀ ਏਕੜ 18 ਕੁਇੰਟਲ, ਸਥਾਨਕ ਬਾਸਮਤੀ ਦਾ 12 ਕੁਇੰਟਲ। ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਾਵਲ 12, 10.8, 9 ਕੁਇੰਟਲ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਚਾਵਲ 12x600-7200 ਰੁਪਏ, ਸਿੱਧੀ ਕਿਸਮ 10.5x750=8200 ਰੁਪਏ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਬਾਸਮਤੀ 9x2000=18000 ਰੁਪਏ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਬਾਸਮਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਸਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੰਕਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਵੱਧ ਉਤਪਾਦਨ ਇਕ ਧੋਖਾ ਹੈ, ਛੜਯੰਤਰ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੋਗੇ ? ਸ਼ੰਕਰ ਬੀਜ ਬੀਜ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਪੈਸਾ, ਘਾਟਾ, ਕਰਜ਼ਾ, ਬੈਂਕ-ਜਬਤੀ ਜਾਂ ਸਥਾਨਕ ਸੁਗੰਧਤ ਕਿਸਮਾਂ ਬੀਜ ਕੇ ਵੱਧ ਪੈਸੇ। ਜੀਵ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਪਯੋਗ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਕਿਸਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਉੱਪਜ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫਾ, ਜ਼ੀਰੋ ਬਜਟ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਖ਼ਰਚਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖ਼ਰੀਦਣਾ ਕੁੱਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।