ਹੈ। ਲੇਕਿਨ ਅਗਰ ਆਪ ਰੁਪਾਈ ਉੱਪਰ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰ ਚਰਚਾ ਕਰਾਂਗੇ।

ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਧਾਨ ਦੀ ਭੂਮੀ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵੱਟਾਂ ਉੱਪਰ ਗਿਲਰਸਿਡੀਆ ਅਤੇ ਅਰਹਰ ਜ਼ਰੂਰ ਲਗਾਓ। ਧਾਨ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁੱਕਿਆ ਕੱਖ-ਕੰਡਾ, ਜੋ ਬਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਕਰੰਜ ਅਤੇ ਨਿੰਮ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਅਤੇ ਪੇੜਾਂ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਨਿੰਮ ਅਤੇ ਕਰੰਜ ਦੇ ਫਲ (ਪੀਲੇ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ), ਜੋ ਪੇੜਾਂ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਗਿਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਓ। ਜਦੋਂ ਮੌਨਸੂਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਰੁਪਾਈ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਜੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੁੱਕਾ ਕੱਖ-ਕੰਡਾ ਅਤੇ ਨਿੰਮ ਅਤੇ ਕਰੰਜ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਫ਼ਲਾਂ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਛਿੜਕਾ ਕਰਕੇ ਪਾਓ। ਪ੍ਰਤੀ ਏਕੜ 200 ਲੀਟਰ ਜੀਵ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਓ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹਲ ਚਲਾਓ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਦ ਮਿੱਟੀ ਘੁਲ ਜਾਏਗੀ ਤਾਂ ਇਹ ਕੱਖ-ਕੰਡਾ ਅਤੇ ਪਿਸੇ ਹੋਏ ਨਿੰਮ ਅਤੇ ਕਰੰਜ ਦੇ ਫ਼ਲਾਂ ਦਾ ਪਾਊਡਰ ਵੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਜਾਏਗਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਔਸ਼ਧੀ ਰਸਾਇਣ (ਐਲਕਲਾਇਡਜ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਸ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਜਾਣਗੇ। ਜਿਹੜੇ ਅੱਗੇ ਧਾਨ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਕੀਟਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਹੂੰਮਸ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਲ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਅੱਛੀ ਖਾਸੀ ਪਿਟਾਈ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ ਪਨੀਰੀ ਦਾ ਬੈਡ (seedling bed) ਵਿੱਚੋਂ ਪਨੀਰੀ (Seedlings) ਪੁੱਟਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੀਜ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਡੋਬਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਨੀਰੀ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾ ਦਿਓ।

ਪਨੀਰੀ ਲਗਾਉਣ ਉਪਰੰਤ ਜਦੋਂ ਵੀ ਬਾਰਸ਼ ਰੁਕੇ ਤਾਂ ਹਰ ਦਸ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਫ਼ਸਲ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾ ਦਿਓ। ਖੇਤ ਨੂੰ ਕੱਦੂ (ਚਿਕੱੜ) ਕਰਕੇ, ਜੀਵ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਘੋਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਪੂਰੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੂਮੀ ਉਸਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸੋਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਹੋ